Είστε εδώ
Home > FAQ the opinion

Ο καλός κύριος Πέτρος Κόκκαλης (του Χρήστου Ξανθάκη)

Κανονικά τώρα εγώ που είμαι βαζελάκι με πράσινο αίμα στη φλέβα, πρέπει να τον παραλάβω τον Πέτρο Κόκκαλη και να τον κοπανήσω σαν τα χταπόδια. Τόσα και τόσα πρωταθλήματα μας τσούρνεψε ο πατέρας του και μπορεί η αρχή της οικογενειακής ευθύνης να μην ισχύει στην πολιτική αλλά ισχύει στη μπάλα. Κλάψαμε

Να βγάλουν τον Κολοκοτρώνη και να βάλουν τον Μαρινάκη στη Σταδίου (του Δημήτρη Κανελλόπουλου)

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης με μία... μεγαλειώδη ομιλία τοποθέτησε τον εαυτό του δίπλα σε όλους εκείνους που κυνηγήθηκαν από το ελληνικό κράτος στο πέρασμα των αιώνων. Έχουμε και λέμε λοιπόν (όπως τα σημειώνει ο ίδιος): 1) Ο Νικηταράς, ένας από τους πρωτοστάτες της Επανάστασης του '21, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του

Μούφα εθνικό τραγούδι το «Μακεδονία ξακουστή»; (του Δημήτρη Κανελλόπουλου)

Η απάντηση βρίσκεται στο βιβλίο της Μαρίκας Ρόμπου-Λεβίδη «Επιτηρούμενες ζωές: Μουσική, χορός και διαμόρφωση της υποκειμενικότητας στη Μακεδονία» (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια). Η συγγραφέας αναγνωρίζει φυσικά πως το τραγούδι έχει λάβει διαστάσεις ύμνου της μακεδονικότητας. Η ίδια θεωρεί ωστόσο πως «πρόκειται για το πιο ηχηρό παράδειγμα πολιτισμικής κατασκευής». Και εξηγεί γιατί το λέει

Γόνος ή μπακαλιάρος; (του Κώστα Βαξεβάνη)

Ενας σοβαρός λόγος που οδήγησε στην κατάρρευση του οικονομικοπολιτικού συστήματος της διαπλοκής ήταν η αδυναμία του να αυτονομηθεί από την αδηφάγα ανάγκη του να ικανοποιεί τον εαυτό του. Δημιουργούσε και ικανοποιούσε ανάγκες ενός κλειστού συστήματος. Οι εργολαβίες δεν περιορίζονταν σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα αλλά επεκτείνονταν σε κάθε έκφραση της καθημερινότητας.

Το «Πρόσωπο» της Ρωμιοσύνης στον Λευκό Οίκο: Οι “Πατούληδες” δεν πρέπει να ξανάρθουν…

Αν κάποιος ξένος καλλιτέχνης βρισκόταν την προηγούμενη εβδομάδα στον Λευκό Οίκο και του ζητούσες να ζωγραφίσει το πρόσωπο της υπαρκτής Ρωμιοσύνης, μάλλον κάπως σαν τον Γιώργο Πατούλη θα την είχε φανταστεί. (ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ) Και έτσι για άλλη μια χρονιά γιορτάσαμε την εθνική μας επέτειο στον Λευκό Οίκο. Οι κοσμικοί

Φόνος σε τέσσερις πράξεις (από την Έμυ Ντούρου)

Πράξη 1: «86χρονος εν αποστρατεία αντιπτέραρχος πυροβόλησε και σκότωσε την 59χρονη Βουλγάρα σύζυγό του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε». Πάμε άλλη μία. Ένας εν αποστρατεία αντιπτέραρχος η υπηκοότητα του οποίου θεωρείται αυτονόητη πυροβόλησε και σκότωσε τη σύζυγό του, για την οποία το μόνο που αρκεί να γνωρίζουμε είναι ότι είναι Βουλγάρα. Αυτό

Εικόνα από το μέλλον… (της Ελένης Τσερεζόλε)

Περίεργα πράγματα… Ή όχι και τόσο. Αν τα δει κανείς από κοντύτερα... Υπάρχει λοιπόν δήμαρχος της Αττικής, κατά Καματερό μεριά, που τα λέει λίγο περίεργα. Τουλάχιστον για όποιον παρακολουθεί λίγο προσεκτικά τα πράγματα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ο συγκεκριμένος δήμαρχος έλαβε επισήμως το χρίσμα, ενόψει των δημοτικών εκλογών, από τη Φώφη

Τάκης Χατζής: Γιατί είναι αθώα η Περιφέρεια για την τραγωδία στο Μάτι και γιατί είναι υπερβολικές οι ευθύνες που της αποδίδονται – “Να πληρώσουν οι πραγματικοί ένοχοι”

Αν διαβάσει κάποιος το εισαγγελικό πόρισμα σχετικά με τις ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν, επιβεβαιωνόμαστε πλήρως. ( Του Τάκη Χατζή ) Από την πρώτη στιγμή της τραγωδίας στην Ανατολική Αττική, αναφερθήκαμε εκτενώς στις μεγάλες ευθύνες της Πυροσβεστικής. Μάλιστα, η μετάδοση της πληροφορίας περί σκέψεων του πρωθυπουργού να αποπέμψει υπηρεσιακά στελέχη της Πυροσβεστικής και

Πόλεμος Μαρινάκη στη διαπλοκή… (της Αντας Ψαρρά)

Σηκώθηκε ακόμα και η τρίχα της γάτας των Ιμαλαΐων του Σταύρου Ψυχάρη διαβάζοντας το χθεσινό κύριο άρθρο της Ναυαρχίδας Μαρινάκη. Σε έναν αχταρμά ασθενικής -είναι η αλήθεια- μνήμης για την ένδοξη εφημερίδα «που δημιουργήθηκε από μία πρωτοβουλία ισχυρών αστικοφιλελεύθερων προσωπικοτήτων», το «Βήμα», σύμφωνα με τον τωρινό αρθρογράφο «ήταν ένας φάρος ικανός

Αχ, αυτά τα τρολ των αρίστων… (του Κώστα Αρβανίτη)

Οταν λέμε “ολιγαρκής αφθονία” δεν εννοούμε να γυρίσουμε στους χωματόδρομους, τη ρετσίνα και το “ψωμί, ελιά και Κώτσο Βασιλιά”. Ούτε ο Σερζ Λατούς, ο σύγχρονος Γάλλος οικονομολόγος, συγγραφέας του βιβλίου με τον ίδιο τίτλο, εννοούσε αυτό. Εννοούμε ότι, οι μεταβιομηχανικές παραγωγικές χώρες που κάνουν κουμάντο στην Ευρώπη και τον κόσμο, (Γαλλία,

Top