Είστε εδώ
Home > FAQ the opinion (Page 2)

Οι “όμορφες” λίστες, όμορφα εξαφανίζονται…

Μάρτυρες του πόσο απλά μπορεί η κυβέρνηση να αλλάξει, κατά το δοκούν, την ατζέντα όταν θέλει και από εκεί που, για τους "ρομαντικούς ίσως", είχε βρεθεί λίγο με την πλάτη στον τοίχο σε ό,τι είχε να κάνει με τη λίστα Πέτσα και το ερώτημα σε ποια μέσα ενημέρωσης πήγαν τα

Με σφεντόνες (του Νίκου Μωραΐτη)

Τα είδατε τα ρεζιλίκια; Γκάλοπ στο MEGA όχι για το αν η Novartis ήταν σκάνδαλο. Όχι για το αν τα ΜΜΕ εξαγοράζονται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όχι για το αν τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης είναι επαρκή. Όχι για το αν ο Πέτσας πρέπει να δώσει τη λίστα της ντροπής. Όχι

Η σύγκρουση με το καθεστώς διαμορφώνει τις αριστερές και προοδευτικές «ταυτότητες» (του Μενέλαου Γκίβαλου)

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την παλινόρθωση ενός πλέγματος πολιτικο-οικονομικών συμφερόντων που προωθεί ένα σύστημα μετα-Δημοκρατίας και δρα ως ολοκληρωτικό καθεστώς. Το πρωτοφανές πλιάτσικο στο οποίο έχει μετά μανίας επιδοθεί το κυβερνητικό καθεστώς, η διάλυση και εκποίηση των θεσμών του κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία, περίθαλψη, συντάξεις), η πλήρης

Το κλίμα του νέου ’89 (του Κώστα Πουλακίδα)

Δεν είναι εκνευρισμός. Είναι μάχη. Μάχη για να σταματήσει η αντιπολίτευση να αντιπολιτεύεται και για να ποδηγετηθεί μια κοινωνία που αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι οι κληρονομικώ δικαίω ηγέτες της έριξαν στο καράβι στην ξέρα και τώρα που κάθισε στον βράχο κάνουν μπίζνες, δίνουν απευθείας αναθέσεις στους ημέτερους, «μπουκώνουν» με χρήμα

Το νερό είναι δικό μας, δεν είναι καμιάς εταιρείας! (του Χρήστου Ξανθάκη)

Όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας λαμβάνει μια γενναία απόφαση Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Προσφυγικά των Τρικάλων. Τι ήταν το λέει το όνομα, λεπτομέρειες δεν χρειάζονται κι όποιος κατάλαβε μπράβο του. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Προσφυγικά των Τρικάλων σ’ ένα σπίτι που ξεκίνησε από δύο δωμάτια και κατέληξε πέντε. Κάθε δυο χρόνια προσθέτανε

Γιατί κανένας δεν γουστάρει τους δημοσιογράφους; (του Χρήστου Ξανθάκη)

Δυο είναι τα συμπεράσματα από το επίμαχο σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ, που εδώ και ολίγα εικοσιτετράωρα κάνει το γύρο τόσο του διαδικτύου όσο των διαδικτυακών συζητήσεων: Πρώτον, ότι σχεδόν ένα χρόνο μετά απ’ τις εκλογές το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κατάφερε να επιβάλλει την ατζέντα των ημερών. Και δεύτερον, ότι εμάς τους δημοσιογράφους δεν μας

Και ο Μωυσής τελικά έμαθε για τα 20 εκατ. στα ΜΜΕ

"Το «ΑΡΔ» είναι εξαιρετικά διαδεδομένο στα social media και σημαίνει, αν δεν το καταλάβατε, Αλήτες, Ρουφιάνοι, Δημοσιογράφοι." του Δημήτρη Κανελλόπουλου / πηγή: efsyn.gr Αυτοί που θίχτηκαν από το επίμαχο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για τα 20 εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ είναι βασικά οι δημοσιογράφοι και οι δημοσιογραφικές, συνδικαλιστικές, ενώσεις. Σκεφτείτε πως η ΕΣΗΕΑ

Ο γάιδαρος της δημοσιογραφίας και το σαμάρι με το σποτάκι; (Δεν τσουβαλιάζει κανένας τους δημοσιογράφους. Οι ίδιοι ανέχονται τον εαυτό τους σε ένα τσουβάλι με απορρίμματα και λύματα)

του Κώστα Βαξεβάνη Είναι το σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ για την καμπάνια για τον κορονοϊό ισοπεδωτικό και προσβλητικό για τους δημοσιογράφους; Εξαρτάται ποιος ρωτάει, γιατί ρωτάει και ποιος απαντάει. Αν για παράδειγμα την απάντηση περί προσβολής του κλάδου δίνει (που δεν τολμά) ο Θανάσης Μαυρίδης, ο άνθρωπος ο οποίος είδε  στο πρόσωπο του

Το πριγκιπάτο της Φαμίλιας (του Κώστα Βαξεβάνη)

Ψάξτε όσο θέλετε στη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Δεν πρόκειται να βρείτε πρωθυπουργό ή πολιτειακό παράγοντα που να έχει προσπαθήσει απροκάλυπτα όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης να εµφανίσει το σόι του ως τµήµα της θεσµικής κρατικής λειτουργίας. Να επιβάλει τη σύζυγο, τον ανιψιό του ή τα παιδιά του ακόµη ως συνέχεια και

Πως τους πετσόκοψε έτσι… (του Ανδρέα Πετρόπουλου)

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ. Το θεωρώ έξυπνο, εύστοχο, με καυστικό χιούμορ, άμεσο και απόλυτα κατανοητό. Το μήνυμα είναι σαφές και φτάνει και στους μη επαρκώς ενημερωμένους πολίτες. Ακόμα και σε όσους λίγους πήρε κάτι το αυτί τους για κάποια 20 εκατ. ευρώ που δόθηκαν αφειδώς,

Top