Μόνο να σεβαστείς – χρειάζεται, τους κανόνες των νεκρολογιών που ακολουθούν ιστορικά μεγάλες ξένες εφημερίδες, αλλά και ελληνικές… Δηλαδή χωρίς καμία λογοκρισία οι αναφορές στον νεκρό (ακόμη και στον πιο μισητό) επιβάλλεται να βασίζονται σε αποδεδειγμένα και καταγραμμένα γεγονότα.
Δυστυχώς στην περίπτωση του σκιτσογράφου της «Καθημερινής» Δημήτρη Χαντζόπουλου (μέχρι πρόσφατα στον ΔΟΛ…) δεν τηρήθηκαν οι δημοσιογραφικοί κανόνες… Αφού το σκίτσο του για τον Λουκιανό Κηλαηδόνη έσταζε χολή και εμπάθεια… Και δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν το σχόλιό του στηριζόταν σε ακλόνητα γεγονότα και όχι σε προσωπικές κρίσεις!
Πηγή: enimerosi24.gr
FAQ stuff
12 Σχόλια
DimitrisK
09/02/2017Ο Αυριανισμός σε μοντέρνα εκδοχή.
as
09/02/2017το γεγονός ότι δεν κατάλαβες ότι δεν κράζουν τον κηλαηδόνι, αλλά αντίθετα με αφορμή το θάνατό του απλά κράζουν αλέξη, είναι απλά ανοησία. Το να αρθρογραφείς όμως επ αυτού είναι δυστοκία….
Γιάννης
09/02/2017Έλα ρε παιδί μου! Καλά που μας το` πες! Το να προσβάλλεις την μνήμη νεκρού και μάλιστα αριστερού για να κάνεις μικροπολιτική εσύ πώς το λες?
Βασίλης Ευ.
09/02/2017το γεγονός ότι γράφτηκε την επομένη του θανάτου του Κηλαηδόνη και έχει γραμματόσημο με την μορφή ρου Κηλαηδόνη και μιλάει για τη Βουλιαγμένη του Κηλαηδόνη,εσένα δεν σου λέει τίποτα. Α και ότι ο Κηλαηδόνης ήταν σύζυγος βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ.Τώρα, τι σημαίνει στο μυαλό σου η λέξη δυστοκία και που κολλάει, ας το ερευνήσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Η ελληνική γλωσσα είναι δύσκολο πράγμα και προδίδει φίλε Ass
as
10/02/2017“Το να προσβάλλεις μνήμη νεκρού και μάλιστα αριστερού…” Γιάννη, είσαι εκτός τόπου και χρόνου…
Βασίλη Ευ, το να στηρίζεις ένα άρθρο σε κάτι που εσύ εννόησες είναι ανοησία το λιγότερο. Δυστοκία είναι η δυσκολία που έχει ο αρθρογράφος στην εννοιολογική τοποθέτησή του, η οποία σχετίζεται με την εν γένει νοητική του δυνατότητα….όντως η ελληνική γλώσσα είναι δύσκολη….
ΙΒ
09/02/2017Τι θα πει “κολιγιαννικός” ρε παιδιά;
Δημοσθ Γκουλιωνης
09/02/2017Κωστας Κολιγιαννης , Γραμματεας ΚΚΕ μεχρι το 1972 οπότε και τον διαδεχθηκε ο Χαριλαος..
Ηταν στην ηγεσια του κομματος οταν εγινε η διασπαση.