Βραχμάνοι και φετιχιστές (του Γιώργου Τραπεζιώτη)

• Άλλο πράγμα η πολιτική διαφωνία, άλλο η διαφορετική πολιτική προσέγγιση στα πράγματα, άλλο πράγμα η πολιτική κριτική κι άλλο πράγμα η εμπάθεια. Άλλο πράγμα και η αλήθεια κι άλλο τα τούβλα ψεμάτων που οικοδομούν την προπαγάνδα και ενώνονται με τόνους λάσπης.

«Σέβομαι όλους τους αντιπάλους μου. Ο κ. Τσίπρας κρίθηκε ως πρωθυπουργός και θα κριθεί και ως αρχηγός ενός κόμματος που ακόμη δεν έχουμε δει, αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με νέο ΑΦΜ», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν ρωτήθηκε για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ) του Αλέξη Τσίπρα. Μιλώντας εντούτοις για ΑΦΜ, ο πρωθυπουργός της καταστροφής καλό θα ήταν να θυμάται πως αν κάποιος όντως θα χρειαζόταν έναν νέο Αριθμό Φορολογικού Μητρώου, αυτός θα ήταν το κόμμα του που χρωστά περί το μισό δισεκατομμύριο ευρώ στις τράπεζες.

«Ο αγώνας για μια Ελλάδα δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας και προοπτικής δεν ανήκει σε κανέναν “αναντικατάστατο”. Δεν ανήκει σε κανέναν κακό αντιγραφέα. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από one man show και ακριβοπληρωμένες επικοινωνιακές καμπάνιες από την τσέπη της εγχώριας ολιγαρχίας», δήλωσε και ο Νίκος Ανδρουλάκης κάνοντας κι αυτός την δική του αξιολογική – πλην όμως ατεκμηρίωτη – κρίση για την ΕΛ.Α.Σ. Αλλά, πες-πες κάτι θα μείνει. Εντυπώσεις να δημιουργούνται και η δουλειά να γίνεται.

«Νομίζω ότι θέλει απίθανο θράσος για να επανέρχεται ένας πρώην πρωθυπουργός ο οποίος παραβίασε την πιο ιερή εντολή, την εντολή του δημοψηφίσματος, έκανε την πιο θεαματική κωλοτούμπα στην πολιτική ιστορία, πρόδωσε τον κόσμο που τον ψήφισε», δήλωνε χθες μειδιώντας και με ύφος χιλίων εισαγγελέων, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Διανθίζοντας τα λεγόμενά της και με τα απαραίτητα… συνοδευτικά περί «μνημονίου», περί «παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη» αλλά και της… «φίμωσης των ΜΜΕ που υπήρχε και τότε από τον κύριο Τσίπρα»! Κάνοντας όμως να γελάσουν μέχρι και τα παπαγαλάκια, στο τελευταίο pet shop της χώρας.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να καπηλευτεί την Ιστορία», ανέφερε μεταξύ άλλων και το ΚΚΕ εμφανιζόμενο ξανά ως ο νόμιμος ιδιοκτήτης των (τόσο-όσο όμως) λαϊκών αγώνων. Τονίζοντας επίσης πως ο πρώην πρωθυπουργός «ξεκίνησε από την Καισαριανή και κατέληξε στο τρίτο μνημόνιο, στη συμφωνία με τις ΗΠΑ». Γιατί πιθανώς… απαγορεύεται από το Κόμμα, ο πρώτος πρωθυπουργός στην Ιστορία της Αριστεράς, στην πρώτη του (ύψιστου συμβολισμού) πολιτική πράξη, να επιλέξει να καταθέσει λουλούδια στον ιερό τόπο θυσίας εκατοντάδων Αριστερών και κομμουνιστών αγωνιστών.

«Επιβεβαιώνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να πει την ίδια στιγμή πράγματα που είναι και αριστερά και δεξιά. Κι αυτό δημιουργεί μια αντίφαση εγγενή. Δεν έχει την αξιοπιστία που χρειάζεται για να εμπνεύσει ξανά τον κόσμο», εκτιμούσε χθες και ο Γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακκελαρίδης. Ενώ συνεχίζοντας σημείωνε πως, «ήμουν σίγουρος ότι θα προσπαθήσει να χτίσει στην Αριστερά. Αλλά είμαι και πολύ σίγουρος ότι δεν θα αργήσουμε να δούμε και το δεξί φλας» – ανάβοντας με σιγουριά ο ίδιος το αριστερό φλας.

Μπορείς να ασκήσεις κριτική στον Τσίπρα για το πριν, για το εδώ και το τώρα και για τα μελλούμενα; Προφανώς μπορείς (και πρέπει), οφείλεις να ασκήσεις όση κριτική θες. Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα όμως η κριτική που στηρίζεται σε στέρεα επιχειρήματα. Επάνω στη βάση των γεγονότων και της πραγματικότητας. Και είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα η αλόγιστη (φέρε ό,τι έχεις) υιοθέτηση των αφηγημάτων της προπαγανδιστικής κρεατομηχανής της Ομάδας Αλήθειας ή η κριτική που εδράζεται στην προσωπική πλέον, εμπάθεια.

Το τελευταίο, αυτό της προσωπικής εμπάθειας – όπως μου έλεγε ένας φίλος – «εξηγείται, αλλά φροϋδικά». Το πρώτο μπορεί όμως τελικά (γιατί όχι;) να λειτουργήσει και… θετικά!

Αποτελεί πλέον μεγάλη ανάγκη η πτώση του συστήματος Μητσοτάκη με τα καθεστωτικά χαρακτηριστικά; Βεβαίως και αποτελεί. Αφού συνομολογείται λοιπόν απ’ όλους η ανάγκη ανατροπής, πέραν της ανάγκης τους να εξοβελιστεί και ο Τσίπρας στο πολιτικό πυρ το εξώτερον, γιατί, έστω και τώρα, όλοι αυτοί δεν συνασπίζονται;

Τόσος κόσμος μαζεμένος είναι. Σοσιαλιστές, εκσυγχρονιστές, «αντισυστημικοί», φωνασκούντες, οργισμένοι κι αδικημένοι, κατατρεγμένοι κι έκπτωτοι, κομμουνιστές, ούλτρα-αριστεροί που δεν σηκώνουν ιδεολογική μύγα στο σπαθί τους, μαζί με τους βραχμάνους του δίκιου και τους φετιχιστές της επιβεβαίωσης της προσωπικής τους αλήθειας. Γιατί από το να χολοσκάνε με το τι κάνει ο Τσίπρας, δεν αναλαμβάνουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες συγκρότησης πολιτικού μετώπου απέναντι στον Μητσοτάκη;

Ιδού η απορία.