Στήλη Άλατος: Πρώτα φτιάχνεις κόμμα και μετά κάνεις συνέδριο και εκλογές για πρόεδρο…

“Έλα Αλέξη”…

Ξεκινάω την εβδομάδα, με ένα πραγματικό (μάρτυς μου ο Θεός και το Predator που με ακούει…) περιστατικό, επί του … Πιεστηρίου.

Παίρνω τηλέφωνο για σέρβις του αυτοκινήτου. Ο μάστορας παλιός αριστερός από Μεσσηνία στο μεροκάματο από 16 χρόνων. «Έλα Αλέξη» μου λέει. «Λάθος κάνεις» του λέω, δεν είμαι ο Αλέξης. «Το ξέρω» μου απαντάει. Αλλά μόνο αυτός μπορεί να μας σωσει από εκείνον τον ( μπιπ, μπιπ, μπιπ) που μας πίνει το αίμα. Ούτε ο Πασόκος μπορεί να κάνει αντιπολίτευση, ούτε ο Κασσελάκης, ούτε η Κωνσταντοπούλου, ούτε ο Κουτσούμπας, κανείς. Μόνον ο Τσίπρας αν γυρίσει. Γι αυτό σου είπα: «Έλα (πίσω) Αλέξη»!
Έχεις δίκιο του είπα.

“Φτιάξτε πρώτα το κόμμα και μετά … Συνέδριο”

Τιμημένοι μου αναγνώστες, βδομάδες έρχονται και φεύγουν και μεις εδώ στην χώρα-σφραγίδα, εξακολουθούμε να έχουμε πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ανύπαρκτη αντιπολίτευση. Το λες και κρίμα, αλλά το λες και δίκαιο αυτό που συμβαίνει, αφού οι πολίτες, όταν έρχονται εκλογές ψάχνουν να βρουν χώρο χωρίς κάλπες να λαγιάξουν ( λέξη που είχα χρόνια να ακούσω, την άκουσα προχθές από μια ηλικιωμένη θειά μου και σας την σερβίρω)

Τα περί ΠΑΣΟΚ και μεγάλης κεντροαριστερής παράταξης, θα τα αναλύσω, κάποια άλλη μέρα , τιμημένοι μου αναγνώστες, αν και θα πρέπει, όλοι όσοι και όσες, είναι απογοητευμένοι και απογοητευμένες, να σκεφτούν ότι αυτό το 60% των Ελλήνων που έχει επιλέξει την αποχή (μόλις και μετά βιας 40% η συμμετοχή στις τελευταίες κάλπες) , είναι εκεί έξω και περιμένει, έναν άνθρωπο να δώσει ελπίδα και να ανασυγκροτήσει τον προοδευτικό χώρο, γιατί οι 8 στους 10, αυτού του 60%, ανήκουν στον προοδευτικό χώρο.

Όχι καλά μου παιδιά, θέλω να πάω στον Συριζα, τι να κάνουμε. Λοιπόν με έχει πιάσει μια τρελή διάθεση , να τρολάρω όλη την Κουμουνδούρου, αλλά δεν θα το κάνω, γιατί δεν αξίζει τον κόπο, όταν παλεύει κάποιος για την επιβίωση του, να τον τρολάρεις. Είμαι και ψυχοπονιάρα η Στήλη Άλατος. Δεν είναι δυνατόν να μην βλέπουν , όλοι όσοι φωνάζουν να γίνει τώρα το Συνέδριο και οι εκλογές, να μην καταλαβαίνουν ότι οδηγούν τον Συριζα, στην ρευστοποίηση, στην διάλυση, στο να μείνει ένα μικρό κόμμα, είτε διαμαρτυρίας, είτε δικαιωματιστικό, του 7%!  Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κόμμα, αλλά ένα σπαρασσόμενο “σωματείο”; 

Πρώτα φτιάχνεις κόμμα, μετά πας σε καταστατικό συνέδριο ανασυγκρότησης και μετά σε εκλογή νέου προέδρου. Η κοινή λογική λέει ότι αυτό το Συνέδριο θα είναι ότι και να γίνει (1-2-Χ) Συνέδριο διάσπασης και νεας εξαύλωσης του ήδη βαθιά απαξιωμένου χώρου.  Γιατί τιμημένοι μου αναγνώστες, να μην συμφωνησουν οι 4 υποψήφιοι που απέμειναν μετά τον αποκλεισμό Κασσελάκη και όσοι προστεθούν μέχρι τις 24 / 10 , να συμφωνήσουν να κάνουν έναν προεκλογικό αγώνα 3-4  μηνών, για τον εαυτό τους αλλά και για το κόμμα; Να οργώσουν την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, με έξοδα του κόμματος μάλιστα, και να επικοινωνήσουν και το δικό τους όραμα για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το αντιπολιτευτικό πρόγραμμα του Συριζα; Να  ζεστάνουν τον κόσμο της Αριστεράς που εγκαταλείπει απογοητευμένος από όσα βλέπει, να τον αγκαλιασουν και να τον ξαναφέρουν πίσω. Στις οργανώσεις μελών, στις Νομαρχιακές, στις δράσεις, και τελικά στο κοινό όραμα και τις αξίες. Και οι ίδιοι να κερδίσουν υποστηρικτές της υποψηφιότητάς τους και το κόμμα να κερδίσει ψηφοφόρους. Και κυρίως να δώσουν την αίσθηση ότι υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική και είναι η Αριστερά ο βασικός της φορέας. Και  αφού θα έχουν παρουσιάσει όπου της ελληνικής γης τις θέσεις τους, σε τι συμφωνούν μεταξύ τους αλλά και σε τι διαφωνούν, τότε με καταλαγιασμενα τα πάθη, τις πικρίες, την καχυποψία και ασφαλώς με καλύτερους πολιτικούς όρους, να πραγματοποιήσουν το μεγάλο πλέον Συνέδριο, που θα είναι πολιτικό γεγονός όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη αφού ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το πιο μεγάλο Αριστερό κόμμα στην ΕΕ! Και μετά, τα μέλη συνειδητά και νηφάλια να επιλέξουν τον καλύτερο κατά τη γνώμη τους για να ηγηθεί τς νεας μεγάλης προσπάθειας.

Γιατί να μην γίνει έτσι;