Στήλη Άλατος (για τους Σέρλοκ Χολμς που με ψάχνουν … όχι δεν γιορτάζω σήμερα 21.5): Εκεί που πήγαν (και) τα κεράσια, μόνον ο Κυριάκος μπορεί να τα φάει! Καμπανάκια … στον ΣΥΡΙΖΑ για το αδιάβλητο των εκλογών και ιδιαίτερα για την επιστολική …

Τιμημένοι μου αναγνώστες, Κωνσταντίνου και Ελένης, σήμερα, δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω με χρόνια πολλά για όσους γιορτάζουν. Όχι εγώ δεν έχω την γιορτή μου σήμερα και για να λέμε την αλήθεια, η Στήλη Άλατος θα γιορτάσω με ένα μεγάλο πάρτι, ανοιχτό σε όλους εννοείται, την ημέρα που η Ελλάδα, από χώρα -σφραγίδα, θα ξεκινήσει τον ανήφορο προς την κανονικότητα. Την πραγματική κανονικότητα, όχι αυτή που παρουσιάζουν, τα τρολάκια, οι ημίτρελοι “μένουμεευρωπαίοι”, οι αρθρογράφοι που γλύφουν το χώμα που πατά ο Κυριάκος, για να χορτάσουν με ότι περισσεύει από το σάλιο του και τα υπόλοιπα παπαγαλάκια, δεξιά, αριστερά και ότι άλλο θέλετε που σιτίζονται, από το σύστημα που στηρίζει τον Κυριάκο. Τότε θα γιορτάσω η ρουφιάνα η Στήλη Άλατος, όταν όλοι μας φωνάξουμε, “ρε σεις αυτοί είναι ξεβράκωτοι και όχι ντυμένοι στα “καλά ” τους ρούχα”. Κάποια στιγμή , δεν μπορεί η αλήθεια θα επικρατήσει. Λοιπόν, πολυλογού σήμερα η Στήλη Άλατος, μιας και έχω πολλές μέρες να επικοινωνήσω μαζί σας, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Μου την πέφτετε καλά μου παιδιά, γιατί δεν γράφω ονόματα , σε ορισμένες ειδησούλες που σας παρουσιάζω. Τα έχω τα ονόματα και τις διευθύνσεις, μέχρι και τι ώρες που έγιναν οι συναντήσεις και οι συνεννοήσεις που σας γράφω. Αλλά τιμημένοι μου αναγνώστες, το θέμα μου , δεν είναι να βγάλω στην φόρα ονόματα. Την λογική με την οποία λειτουργούν θέλω να δείξω και να φανερώσω, σε όλο της το μεγαλείο. Όλος αυτός πρόλογος προς απάντηση σε όσους μου την …πέφτουν , με τρόπο μάλιστα που δεν μου αρέσει.

• • • Διαβάστε:

  Οι δημοσιογράφοι της … Αριστεράς που μοίραζαν τα πόστα ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στα πατώματα! Κάτω τα χέρια από τον Πολάκη … εκεί στην Κουμουνδούρου

  Μόνο ο Κυριάκος μπορεί να φάει κεράσια

  Να πάμε λίγο στα υπόλοιπα. Ήμουν στο σούπερ μάρκετ, για βόλτα , όχι για να ψωνίσω, μην παραμυθιάζεστε, άλλωστε εγώ περιμένω την φον ντερ Λάιεν να ρίξει τις τιμές. Ήμουν που λέτε στο σούπερ μάρκετ και σε κάποια στιγμή, πέφτει το μπιρμπιλωτό το μάτι μου στα κεράσια. Κόκκινα, κατακόκκινα, σφιχτά, γυαλιστερά, με τα κοκτσανάκια τους να με προκαλούν να τα πιάσω στα χέρια μου. Γέμισαν τα μάτια μου άνοιξη, καλά μου παιδιά και θυμήθηκα τις κερασιές στο χωριό που τις τσακίζαμε, όλα τα γειτονόπουλα. Κόρωσε η ψυχή μου, σας λέω (έχω και συγγραφική φλέβα η Στήλη Άλατος, η ευαίσθητη) και λέω, βρε δεν πάει στο διάολο, θα πάρω κεράσια. Ψάχνω στην τσάντα, ένα εικοσάευρο όλο κι όλο. Ε, θα πάρω λίγα, να μην το ρίξω κιόλας το παιδί, να ξελαχταρίσω, όπως έλεγε η γιαγιά μου, θα μου φτάσουν. Που λέτε καλά μου παιδιά, αρπάζω χαρτοσακούλα και αρχίζω, με απαλές κινήσεις,να ξεδιαλέγω τα κεράσια. Απαλά, να μην τα τραυματίσω. Μα την Παναγιά, μου έτρεχαν τα σάλια και αν δεν το έπαιζα γκομενάρα, με τα ψηλοτάκουνα που χτυπούσα στο πάτωμα και το μαλλί έτοιμο για μπαρ, θα είχα βάλει στο στόμα μου κανά δυό κεράσια. Τέλος πάντων, είπαμε κυρία η Στήλη Άλατος. Την χαρτοσακούλα την γέμισα, τιμημένοι μου αναγνώστες και με ύφος πυργοδέσποινας των βορείων προαστίων, κατευθύνθηκα στο ταμείο, όπου για καλή μου τύχη, ήταν μια φίλη μου, που ξέρει καλά και την οικονομική μου…ευχέρεια. Μου έκλεινε το μάτι, της το έκλεινα κι εγώ και αφού ήρθε η σειρά μου, ακούμπησα με φόρα την χαρτοσακούλα με τα κεράσια , μπροστά της για να πληρώσω. Λοιπόν τα ζυγίζει, με κοιτάει και μου φωνάζει δυνατά, “18 ευρώ, κοπελιά, να σου δώσω πλαστική σακούλα;”. Πέρασε μπροστά από τα μάτια μου, ολόκληρη η ζωή μου, “μάλλον λάθος έκανες της λέω” και απαντάει : “τόση ώρα σου έκανα νόημα, αλλά δεν πήρες χαμπάρι, 12 ευρώ το κιλό έχουν κι εσύ έχεις βάλει ενάμιση κιλό, καλά να πάθεις”.

  Που να με δείτε πως κόντυνα, καλά μου παιδιά και πως μου έφυγε το ύφος της μοιραίας. Τα άφησα τα κεράσια και έφυγα με την ουρά στα σκέλια. Τι το θελα; Το κέρατό μου Κυριάκο, εσύ και τα κεράσια. Το μόνο που μας έχει μείνει, είναι η αξιοπρέπεια κι αυτή σιγά σιγά την χάνουμε, σε τούτην εδώ την χώρα-σφραγίδα…

  Χρειάζεται έλεγχος από τον Συριζα για το αδιάβλητο των εκλογών

  Έτσι είναι τιμημένοι μου αναγνώστες, η Ελλάδα δεν είναι μια κανονική χώρα. Αν ήταν, μετά το έγκλημα των Τεμπών, θα είχαν μπει φυλακή όσοι ευθύνονται γι αυτό, αλλά και όλοι όσοι συγκάλυψαν το έγκλημα. Σε κανονικό κράτος , οι υπεύθυνοι θα ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους και δεν θα επανεκλέγονταν βουλευτές, κουνώντας το δάχτυλο στους πολίτες. Σε κανονικό κράτος, θα είχε επέμβει εισαγγελέας,αν έπαιρνε φωτιά το εργοστάσιο, από όπου έφυγαν τα γεύματα, με τα οποία δηλητηριάστηκαν παιδιά, λίγες ώρες πριν γίνει ο έλεγχος από τις αρχές. Σε ευνομούμενο κράτος, αν είχε αποδειχθεί ότι παραβιάστηκαν τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, για συμμετοχή σε εκλογική διαδικασία, ο αρμόδιος υπουργός θα ήταν σπίτι του, το κόμμα το οποίο έκανε την λαδιά θα έπρεπε να απολογηθεί και στην θέση όλων αυτών που ασχολούνται με την εκλογική διαδικασία, θα έπρεπε να υπάρχει διακομματική επιτροπή με υπηρεσιακό υπουργό, ώστε να διαφυλαχθεί το αδιάβλητο των εκλογών. Αυτά σε κανονικά κράτη. Στις μπανανίες συμβαίνουν άλλα. Με ρωτάτε τι συμβαίνει στις μπανανίες καλά μου παιδιά; Κοιτάξτε γύρω σας και δίπλα σας και μέσα σας. Θα το διαπιστώσετε…
  Αλήθεια τιμημένοι μου αναγνώστες, μιας και έπιασα τις εκλογές, να ρωτήσω κάτι τα παιδιά εκεί στην εξωτική Κουμουνδούρου. Έχουν σίγουρα πάρει τα μέτρα τους, για το πως θα διαχειριστεί η κυβέρνηση την εκλογική διαδικασία; Τώρα θα μου πείτε, γιατί ρωτάω, καλά μου παιδιά και αν είναι δυνατόν , να μην ελέγξουν τα πάντα; Κι όμως υπάρχουν περιπτώσεις εκεί στον Συριζα, που το παίζουν παντογνωστες και δεν γνωρίζουν που πάνε τα τέσσερα. Αφήστε καλά μου παιδιά, που έχει τόσους μυαλοπωληδες και “πανεπιστήμονες”, ξερολες και ειδικούς , ο Συριζα, που μπορεί να εξάγει κιόλας. Πάντως τα πράγματα με την επιστολική ψήφο, είναι πολύ σοβαρά και δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το θέμα, όπως η επικοινωνιακή πολιτική, του κόμματος. Δεν χρειάζεται να φτιάχνουν μαλλί και να ξυρίζουν τα πόδια τους, στην Κουμουνδούρου, αλλά να διασφαλίσουν ότι η επιστολική, όντως θα αποτυπώνει την θέληση, όσων ψήφισαν από απόσταση. Μέχρι εδώ. Προς ώρας…