Στήλη Άλατος: Ελπίδα ξανά ο ΣΥΡΙΖΑ (Το στοίχημα δεν πρέπει να είναι ούτε οι 50 … ούτε οι 60 … ούτε οι 100 χιλ! Πρέπει να είναι το 1,5 εκ που έφυγε μετά το 32% το 2019)

Τιμημένοι μου αναγνώστες, , ψάχνω μετράω και ξαναμετράω, τους φίλους μου και τους εχθρούς μου και όλο λάθος κάνω. Τη μια τους βγάζω πιο πολλούς τους φίλους , την άλλη λιγότερους. Έχω χαθεί η έρμη η Στήλη Άλατος και δεν ξέρω που να ακουμπήσω, να πιάσω μια βάση για να βγάλω συμπέρασμα. Τι προβλήματα έχω κι εγώ, τι να μου πείτε κι εσείς που ζείτε τα ύστερα του κόσμου. Μητσοτάκης πρωθυπουργός και η Τζάκρη καθοριστικός παράγοντας και ρυθμιστής, ποιός θα καθισει στο γραφείο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ούτε ως ανέκδοτο δεν θα φτούραγε , καλά μου παιδιά και όμως το ζούμε ως τραγωδία. Πάντως εδώ που τα λέμε, αύριο έχω κομμωτήριο και Σάββατο πρωί νύχια, για να πάω την Κυριακή το πρωί να ψηφίσω. Φυσικά και θα πάω τιμημένοι μου αναγνώστες, δεν μου είναι εύκολο να κάνω την ταπετσαρία στον καναπέ ( έχω πάρει και κάτι κιλάκια τώρα τελευταία και προσπαθώ να ασκηθώ λίγο, αν και πιο πολύ γυμνάζω τις παλάμες μου, με κάτι φάσκελα που μοιράζω όπου ακούω ανοησίες), ούτε την υστερικιά του “σκέτου”, (Άλλωστε δεν είμαι και στην ηλικία ακόμη, να τον κοιτάζω τον σκέτο και να λιώνω. Τι δεν καταλαβαίνετε, δεν βλέπετε τους αλλαλάζοντες παλαμακηδες, που τον ακολουθούν;). Μια θα είναι η δικιά μου η ψήφος καλά μου παιδιά, αλλά έστω και μια είναι κέρδος. Θα θυμάστε, τα ίδια σας έλεγα και για τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Συμμετοχή και μήνυμα στο σύστημα που μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο, ότι υπάρχουμε, έχουμε ανάσα ζούμε. Να κάτι σαν τον Συριζα, που από την Τετάρτη το βράδυ έδειξε σημάδια ζωής…

Έτσι ακριβώς τιμημένοι αναγνώστες κι άμα δεν σας αρέσουν αυτά που γράφω και προτιμάτε “μισθωμένες” πένες ( αμάν Παναγιά μου μέρα που είναι και πόσα βγάζουν ) που …πυροβολούν όποιον δεν δηλώσει υποταγή στο “πουλέν” Στέφανο του συστήματος, τότε σταματήστε να με διαβάζετε και πάτε να πείτε κάνα τραγούδι να στανιάρετε. Αμάν πια, με έχετε πρήξει την Στήλη Άλατος.

Που είχα μείνει; Α στο debate των “4” του Συριζα. Ναι. Και ενδιαφέρον ήταν ως τηλεοπτικό προϊόν και αποστειρωμένο δεν ήταν και ο καθένας είπε όσα ήθελε και μεταξύ τους μίλησαν και συμπεράσματα για νικητές και χαμένους είχε και ικανοποιητικά νούμερα τηλεθέασης παρουσίασε και θετική αύρα σκόρπισε. Έλειπε κάτι όμως , καλά μου παιδιά και καλό είναι να το γράψω τώρα, μην μου πείτε μετά ότι σας το έκρυψα. Έλειπε η τοξικότητα. Σαν να σηκώθηκε ένα πέπλο, σαν να έφυγε η ομίχλη, σαν να άλλαξε η μυρωδιά, όλα αυτά μαζί. Εκεί που κρατούσα την μύτη μου, σαν να ανάσανα και να είδα φως. Κάτι με κρατούσε πίσω και μαύριζε την ψυχή μου καλά μου παιδιά.

Ξάφνου ελπίδα και προσμονή. Ναι τιμημένοι μου αναγνώστες, μπορεί να αποφάσισαν ορισμένες και ορισμένοι τύπου Τζάκρη και λοιπών, να ξεφτιλίσουν την επιλογή των Ελλήνων πολιτών στις εκλογές του 2023, αλλά ο Συριζα βγήκε κερδισμένος από το ένα debate. Αυτό δεν προέβλεψαν, όσοι έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια την απόφαση του εκλογικού σώματος και έκαναν αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρουλάκη. Δεν προέβλεψαν ότι το debate θα έχει επιτυχία και ο Συριζα θα βγει κερδισμένος.

Καλά μου παιδιά, αυτό εδώ ο τόπος έχει ζήσει πολλές αποστασίες και η ιστορία έχει κατατάξει τους αποστάτες στο σωστό σημείο, μακριά από την βιτρίνα, στα υπόγεια της μιζέριας. Και να γυρίσω ξανά στην τηλεμαχία των τεσσάρων. Καλή εικόνα, που έχει όμως και ένα ζητούμενο. Εκεί που δίνεις την ελπίδα δεν αρμόζει να διαψεύσεις τις προσδοκίες.

Τιμημένοι μου αναγνώστες, ο Συριζα κέρδισε μια δεύτερη ευκαιρία και την κέρδισε με αυτήν την παρουσία των υποψηφίων προέδρων στην τηλεμαχία, αλλά και με την αποχώρηση της τοξικότητας από την Κουμουνδούρου με την ταυτόχρονη επανάκαμψη του πολιτικού λόγου.

Πολιτική λέγεται το παιχνίδι καλά μου παιδιά και παίζεται με πολιτικούς όρους και όχι μέσω τρολ και στιχοπλόκων που σκορπάνε τοξικότητα και μίσος. Πολιτική συζήτηση ήταν αυτό που ακούσαμε την Τετάρτη το βράδυ και κάθε προσπάθεια γελοιοποίησης που επιχειρούν τα τρολς και οι ημίτρελοι οπαδοί του σκέτου, μαζί με τα παιδιά που πήραν τις έδρες τους κι έφυγαν, πέφτει στο κενό.

Υπάρχει και ένα στοίχημα, καλά μου παιδιά, που πρέπει να το κερδίσουν στον Συριζα. Και για να έχουμε και τις καρδιές μας καλά, δεν γράφω και δεν μιλάω σαν οπαδός, αλλά σαν μια φοβισμένη Ελληνίδα, που βλέπει την δημοκρατία να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από ανθρώπους που ούτε ξέρουν τι συμβαίνει. Ναι είναι θέμα δημοκρατίας, να δυναμώσουν οι φωνές απέναντι στο σύστημα και δεν εννοώ τον Κασσελάκη, ούτε τα μορφώματα της ακροδεξιάς που έχουν ενδυθεί τον μανδύα της δημοκρατίας, αλλά τον Συριζα.

Για ελπίδα γράφω τιμημένοι μου αναγνώστες και όχι για μαυρίλα και για υστερίες. Είναι η ευκαιρία του Συριζα, να δείξει τέτοιο πρόσωπο, που να πείσει όσους έφυγαν να γυρίσουν πίσω. Να γυρίσουν πίσω αυτοί που έφυγαν από το 2019, από το 32 % , τιμημένοι μου αναγνώστες, όχι αυτοί που έφυγαν τώρα. να γυρίσουν πίσω αυτοί που εγκατέλειψαν…