- Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος και η ανάρτησή του από τη Σιμωνόπετρα προκάλεσαν ειρωνικά σχόλια από πολιτικούς αντιπάλους και χρήστες των social media, με αρκετούς να αγνοούν ότι η επίμαχη φράση προέρχεται από τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στα social media, με πολιτικούς αντιπάλους του αλλά και χρήστες που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία να σχολιάζουν ειρωνικά την επίσκεψή του.
Αφορμή στάθηκε και η ανάρτηση που έκανε ο πρώην πρωθυπουργός, συνοδεύοντας φωτογραφίες από την επίσκεψή του στη Σιμωνόπετρα με ένα ιδιαίτερο κείμενο:
«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη… Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.
Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης».
Η συγκεκριμένη αναφορά ήταν αρκετή για να προκαλέσει σχόλια περί… θρησκευτικής στροφής του Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο, η φράση «Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη» δεν αποτελεί δική του επινόηση, αλλά στίχο από το τραγούδι «Σιμούν» του Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Παράλληλα, η ίδια η Σιμωνόπετρα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και εντυπωσιακά μοναστηριακά συγκροτήματα του Αγίου Όρους. Πρόκειται για την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Σίμωνος Πέτρας, η οποία χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και είναι χτισμένη πάνω σε απόκρημνο βράχο, περίπου 300 μέτρα πάνω από τη θάλασσα.
Έτσι, πίσω από την ανάρτηση του Τσίπρα βρίσκονται αφενός ένας στίχος από γνωστό ελληνικό τραγούδι και αφετέρου ένας τόπος με ιδιαίτερη ιστορική και θρησκευτική σημασία, τον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να παρουσιάσει μέσα από τη δική του οπτική.
Για όσους, λοιπόν, δεν ήξεραν, τους παραθέτουμε και τους στίχους και το βίντεο του Θανάση Παπακωνσταντίνου και ευχόμαστε καλή ακρόαση:
Ψέλνει στη Σιμωνόπετρα κι ακούγεται στον Άδη,
μα οι τρομαγμένοι κάνουνε πως τάχα δεν ακούν.
Κλέβει το χνούδι απ’ τα παιδιά, τα μονοπάτια σβήνει,
βαφτίζεται στην έρημο και γίνεται σιμούν.
Στέλνει καράβια στο γκρεμό, τον ίσκιο ξεθωριάζει,
κάνει κι εμένα φρύγανο, μα εμένα δε με νοιάζει.
Με το ‘να χέρι στη χαρά και τ’ άλλο στην ομίχλη,
δεμένο με γλεντήσανε τα λαίμαργα πουλιά.
Γυρεύω την πανσέληνο να πέσει στο πηγάδι,
να κοιταχτώ να θυμηθώ πώς ήμουνα παλιά.
Να θυμηθώ να ξεχαστώ, να γίνω ερυθρελάτη,
οι ρίζες μου στον ουρανό, τα φύλλα στο κρεβάτι.
Να βρω κι εσάς αδέρφια μου που ‘χετε ξεθυμάνει,
τον φόβο και την ομορφιά να βάλουμε μαζί.
Να πλύνουμε με το κρασί τα νυσταγμένα μάτια
κι ύστερα να σαλπάρουμε στη θάλασσα πεζοί.
Και τα παρτάλια οι σκέψεις μας, πειρατική σημαία,
όλα στραβά γινήκανε και όλα είν’ ωραία.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο