«Ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος»: Ο Ζελένσκι αμφισβητεί τη στήριξη της ΕΕ

• Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξαπέλυσε σφοδρή κριτική κατά των Ευρωπαίων ηγετών, κατηγορώντας τους για δισταγμό, έλλειψη αποφασιστικότητας και αδυναμία να επιβάλουν πραγματικές λύσεις, σε μια ρητορική που θύμιζε τις επιπλήξεις του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Ουκρανός πρόεδρος ζητά ευθύτητα και σκληρή πολιτική, αγνοώντας όμως ότι οι ίδιοι ηγέτες στήριξαν το Κίεβο επί τρία χρόνια, συχνά εις βάρος των εθνικών τους συμφερόντων

Η σημερινή επίθεση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατά των Ευρωπαίων ηγετών είχε έναν παράξενο, σχεδόν οικείο τόνο. Ήταν μια ρητορική που θύμιζε έντονα τις κατά καιρούς επιπλήξεις του Ντόναλντ Τραμπ προς τη «γηραιά ήπειρο»: κατηγορίες για αδυναμία, για έλλειψη αποφασιστικότητας, για ηγέτες που φοβούνται να μιλήσουν ευθέως και να λάβουν πραγματικές αποφάσεις.

Το αποκορύφωμα; Η σχεδόν ειρωνική σύγκριση: Δεν είστε Τραμπ, που βούτηξε τον Νικολάς Μαδούρο και τον οδηγεί σε δίκη, δεν τολμάτε να κάνετε το ίδιο στον Πούτιν. Με άλλα λόγια: δεν είστε αρκετά σκληροί, αρκετά ωμοί, αρκετά κυνικοί.

Η απουσία αποφασιστικότητας, τα αργά αντανακλαστικά, η απροθυμία για «πραγματικές λύσεις» είναι κριτική που ασκείται και από τους ίδιους τους Ευρωπαίους πολίτες προς τις κυβερνήσεις τους. Αλλά εδώ δεν έχουμε έναν απογοητευμένο πολίτη. Έχουμε τον ηγέτη μιας χώρας, ο οποίος επιπλήττει δημοσίως, ποιους;

Αυτούς που επί τρία χρόνια τον υπερασπίζονται σχεδόν άνευ όρων. Αυτούς που στήριξαν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά το Κίεβο ακόμη και όταν η κοινή γνώμη στις χώρες τους άρχισε να κουράζεται, να αμφιβάλλει, να αντιδρά. Σε κυβερνήσεις που συχνά λειτούργησαν κόντρα στο άμεσο οικονομικό τους συμφέρον — και πάντως κόντρα στη γραμμή του Κρεμλίνου και του Τραμπ. Σε εκείνους που κινήθηκαν στη βάση της προάσπισης των δυτικών αξιών και του Διεθνούς Δικαίου, που ορίζει ότι δεν μπορεί κανείς να εισβάλλει σε μία άλλη χώρα με το «έτσι θέλω» και να αλλάζει τα σύνορα. Σε εκείνους που δεν απαίτησαν deals για σπάνιες γαίες ή άλλα ανταλλάγματα για να βοηθήσουν.

Τι ζητά λοιπόν ο κ. Ζελένσκι; Την ευθύτητα του Αμερικανού προέδρου; Την ωμή γλώσσα της ισχύος; Την πολιτική που δεν χαϊδεύει αυτιά αλλά επιβάλλει τετελεσμένα; Ίσως. Και ίσως αυτό ακριβώς να χρειάζεται πλέον και η Ευρώπη: λιγότερα προσχήματα, λιγότερη διπλωματική αμηχανία, περισσότερες πράξεις.

Αλλά οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες στους οποίους εξαπέλυσε σήμερα επίθεση ο Ζελένσκι, έχουν να του θυμίσουν κάτι, που φαίνεται βολικά να ξεχνά. Η περίφημη ευθύτητα του Τραμπ μεταφράστηκε, για τον ίδιο τον Ζελένσκι, σε μια πρωτοφανή on camera διαπόμπευσή του κατά την πρώτη του επίσκεψη στον Λευκό Οίκο. Σε μια σκηνή απόλυτου εξευτελισμού που έκανε τον γύρο του κόσμου. Η ίδια ευθύτητα ήταν εκείνη που οδήγησε τον Αμερικανό πρόεδρο στο να αναθέσει στους Γουίτκοφ και Κούσνερ την κατάρτιση ενός ειρηνευτικού σχεδίου που έδινε σχεδόν τα πάντα στον Πούτιν, γιατί πολύ απλά ο Ζελένσκι «δεν είχε τα χαρτιά».

Τελικά, όσο κι αν ακούγεται σκληρό, ουδείς πιο αχάριστος του ευεργηθέντος. Και στην πολιτική, η αχαριστία σπανίως μένει αναπάντητη.

Πηγή: naftemporiki.gr