Ομολογία αποτυχίας

• Η υπόσχεση Τραμπ για σταθερότητα στη Μέση Ανατολή πάει περίπατο

Μωυσής Λίτσης 

Οι επαναλαμβανόμενες απειλές και τα τελεσίγραφα του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών του Ιράν, συνιστούν ομολογία αποτυχίας.

Η φερόμενη μάλιστα απόρριψη από την πλευρά του Ιράν του σχεδίου κατάπαυσης του πυρός, που συντάχθηκε με διαμεσολάβηση του Πακιστάν, δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το τι μέλλει γενέσθαι από αύριο, που λήγει το τελεσίγραφο του Αμερικανού προέδρου. Παρά την εξουδετέρωση των πυρηνικών εγκαταστάσεων και μεγάλου μέρους του ιρανικού οπλοστασίου, η Τεχεράνη, με όπλο τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, έχει στριμώξει τον Αμερικανό πρόεδρο, που ανησυχεί για το πολιτικό κόστος που θα κληθεί να πληρώσει στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Οι απειλές για ολοκληρωτική καταστροφή του Ιράν δείχνουν την αυταπάτη του Αμερικανού προέδρου, που φαίνεται να ήλπιζε σε έναν πόλεμο «εξπρές», ο οποίος θα επέσπευδε την κατάρρευση του καθεστώτος της Τεχεράνης, θα έφερνε «ελευθερία» στον ιρανικό λαό και θα επανέφερε το Ιράν στην τροχιά της Δύσης.

Επιπλέον, οι απειλές του για «κόλαση» δείχνουν πόσο υποκριτικές ήταν οι αναφορές του πως «έρχεται βοήθεια», όταν χιλιάδες Ιρανοί έβγαιναν τον Ιανουάριο στους δρόμους, στις μαζικότερες από το 1979 κινητοποιήσεις. Μία ολοκληρωτική καταστροφή των ιρανικών υποδομών, θα έβλαπτε πρώτα και κύρια τον ιρανικό λαό – οι μουλάδες έχουν φροντίσει να έχουν εκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις στις τράπεζες και τις χώρες του εχθρού.

Ακόμη και αν η κλιμάκωση του πολέμου φέρει κάποια στιγμή την πολυπόθητη πολιτική ανατροπή στο Ιράν, οι πιθανοί νέοι διαχειριστές της εξουσίας θα κληρονομήσουν μια ιδιαιτέρως κοστοβόρα προσπάθεια ανασυγκρότησης και θα χρειαστούν βοήθεια, την οποία η διεθνής κοινότητα δεν θα προσφέρει «αφιλοκερδώς».

Η υπόσχεση Τραμπ για σταθερότητα στη Μέση Ανατολή πάει περίπατο, ενώ, με δεδομένο το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στον πόλεμο με το Ιράν, φαντάζει δύσκολο να μπορέσει να προχωρήσει στην επίλυση του άλλου μεγάλου ζητήματος: του πολέμου στην Ουκρανία.

Στο μυαλό άλλωστε του Αμερικανού προέδρου είναι μετά το Ιράν να πιάσει την… Κούβα. Μία χώρα που ούτε πυρηνικά έχει ούτε έχει ποτέ απειλήσει τις ΗΠΑ ή γειτονικά συμμαχικά κράτη.

Ο Τραμπ, ο οποίος με το γνωστό του ύφος επαίρονταν ότι έχει τερματίσει πολέμους και ζητούσε να πάρει αυτός το Νόμπελ Ειρήνης, έχει ανάψει τόσες φωτιές, που είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς πώς θα μπορέσει να τις σβήσει.

Πηγή: naftemporiki.gr