Ο σχεδιασμός για τον Κάθετο Διάδρομο προχωρά σε επίπεδο δηλώσεων και πολιτικών συνεννοήσεων, αλλά η αγορά παραμένει επιφυλακτική. Οι διακρατικές συμφωνίες, η αμερικανική στήριξη και η συμμετοχή της Ευρώπης δημιουργούν ένα θεσμικό πλαίσιο, όχι όμως ένα λειτουργικό μοντέλο.
Το βασικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πολιτική βούληση, αλλά αν υπάρχει οικονομική βιωσιμότητα. Χωρίς ανταγωνιστικές τιμές και σαφές εμπορικό όφελος για όλους τους εμπλεκόμενους, ο Διάδρομος δύσκολα θα περάσει από το επίπεδο σχεδιασμού στην πραγματική αγορά.
Πίσω από τις αισιόδοξες τοποθετήσεις, παραμένει ένα κρίσιμο κενό: ποιος θα γεμίσει τον Διάδρομο και με ποιες ποσότητες. Η πιθανή υποχώρηση του ρωσικού αερίου δημιουργεί χώρο, αλλά δεν εξασφαλίζει αυτόματα εναλλακτική τροφοδοσία.
Το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό. Αφορά σε υποδομές, διαθεσιμότητα πόρων και μακροχρόνιες συμβάσεις που ακόμη δεν έχουν ξεκαθαρίσει. Μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες απαντήσεις, ο Κάθετος Διάδρομος θα παραμένει ένα σχέδιο με πολιτικό βάρος, αλλά χωρίς πλήρη ενεργειακή βάση.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο