- Η πρωτοφανής πρωτόδικη καταδίκη ιδιώτη ψυχολόγου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών -με την εξωφρενική απόφαση για άμεση έκτιση του 1/5 της ποινής πίσω από τα κάγκελα- δεν αποτελεί απλώς μια δικαστική δυσαρμονία ή αναλγησία. Συνιστά θεσμικό εκτροχιασμό και ευθεία τρομοκράτηση του επιστημονικού κόσμου. Σε μια εποχή όπου η κακοποίηση ανηλίκων και η ενδοοικογενειακή βία απαιτούν εγρήγορση και επιστημονικό θάρρος, το ακροατήριο μετατρέπεται σε αρένα εκδίκησης και επικράτησης κατώτερων ενστίκτων.
Η στάση της Εισαγγελέως της έδρας, Ελένης Γκαμπέτα, και της Πρωτοδίκη, Βασιλικής Σιαχάμη, υπήρξε αποκαλυπτική μιας προκατάληψης που στράφηκε ευθέως και με πρωτοφανή εμπάθεια σε βάρος της μητέρας και της επιστήμονος. Όταν η εισαγγελική πρόταση φτάνει στο σημείο να ζητά την άμεση εκτέλεση του συνόλου της ποινής για ένα πλημμέλημα που εδράζεται σε επιστημονική κρίση, και το δικαστήριο διατάσσει τον εγκλεισμό κατά το 1/5 —πρακτική εξαιρετικά σπάνια και επιλεκτικά εξοντωτική για επιστήμονες χωρίς ποινικό μητρώο— δεν απονέμεται Δικαιοσύνη. Επιβάλλεται παραδειγματικός σωφρονισμός για να φιμωθεί κάθε επαγγελματίας που τολμά να καταγράψει παιδικό τραύμα και να αντισταθεί στο ψευδοσύνδρομο της γονεϊκής αποξένωσης.
Το παρασκήνιο των «Ενεργών Μπαμπάδων» και το κυνήγι μαγισσών
Πίσω από αυτή τη μεθοδευμένη ποινικοποίηση της ψυχολογικής εκτίμησης βρίσκεται η απροκάλυπτη ρητορική ομάδων πίεσης, όπως οι λεγόμενοι «Ενεργοί Μπαμπάδες» και ποικίλα λόμπι συγκρουσιακών διαζυγίων. Το αφήγημα είναι πλέον σύνηθες: όποια μητέρα καταγγέλλει και όποιος ειδικός πιστοποιεί παιδική δυσφορία ή κακοποίηση, βαφτίζεται αυτομάτως «σκευωρός» και στοχοποιείται ως συμμορίτης «ψευδών γνωματεύσεων», σε ένα κύκλωμα που δήθεν «βιάζει» παιδιά διά της δήθεν εμφύτευσης ψευδών αναμνήσεων.
Η δικαστική εξουσία φαίνεται να υπέκυψε στις πιέσεις αυτές, υιοθετώντας άκριτα τη λογική ότι η κλινική παρατήρηση ενός ειδικού ισοδυναμεί με συνέργεια σε ψευδή καταμήνυση. Αν κάθε διάγνωση που δεν εξυπηρετεί τις επιδιώξεις του ενός γονέα οδηγεί τον ψυχολόγο στο εδώλιο και στα κελιά, τότε καταλύεται κάθε έννοια επιστημονικής ανεξαρτησίας.
Η λεηλατημένη ζωή της ψυχολόγου της ΕΛ.ΑΣ. και το κανιβαλικό σύστημα
Η υπόθεση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Αποτελεί τη συνέχεια ενός κανιβαλικού μοτίβου που εκδηλώθηκε με τον πιο χυδαίο τρόπο στην περίπτωση της ψυχολόγου της ΕΛ.ΑΣ.. Εκεί όπου μια λειτουργός, επιφορτισμένη με τη διερεύνηση υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, είδε τη ζωή, την τιμή και την επαγγελματική της υπόσταση να διαλύονται ολοσχερώς.
Συγκεκριμένοι επικίνδυνοι εισαγγελικοί λειτουργοί, σε ανοιχτή γραμμή με κίτρινα ΜΜΕ, πρωινάδικα και τηλεδικαστήρια, οργάνωσαν μια δημόσια διαπόμπευση άνευ προηγουμένου. Χωρίς αμετάκλητες κρίσεις, με διαρροές δικογραφιών και δολοφονίες χαρακτήρα, η επαγγελματίας παραδόθηκε βορά στο τηλεοπτικό κοινό για να ικανοποιηθούν ρεβανσιστικές σκοπιμότητες. Αυτή η συμμαχία δικαστικού φανατισμού και τηλεοπτικού κιτρινισμού έχει ήδη καταστρέψει ζωές και έχει εκπέμψει ένα σαφές, τρομοκρατικό μήνυμα προς κάθε λειτουργό ψυχικής υγείας: «Μην ακούτε τα παιδιά, μην καταγράφετε κακοποιήσεις, αλλιώς θα καταστραφείτε».
Η υποκρισία του νομοσχεδίου Γεωργιάδη
Την ίδια ακριβώς στιγμή που οι αίθουσες των δικαστηρίων μετατρέπονται σε παγίδες για τους λειτουργούς ψυχικής υγείας, το Υπουργείο Υγείας και ο Άδωνις Γεωργιάδης θέτουν σε δημόσια διαβούλευση το νέο νομοσχέδιο για τη σύσταση Πανελλήνιου Συλλόγου Ψυχολόγων (ΝΠΔΔ) και τη δημιουργία Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχιατροδικαστικής.
Πρόκειται για την απόλυτη θεσμική υποκρισία. Τι αξία έχουν τα μητρώα, τα πειθαρχικά συμβούλια και οι θεωρητικές προδιαγραφές δεοντολογίας, όταν στην πράξη το κράτος αφήνει τους ψυχολόγους παντελώς απροστάτευτους απέναντι σε στρατηγικές αγωγές, εκδικητικές μηνύσεις (SLAPPs) και εξοντωτικές ποινές φυλάκισης; Ποιος επιστήμονας θα τολμήσει να ασκήσει ψυχιατροδικαστικό ή κλινικό έργο όταν οι εισαγγελείς ζητούν άμεση φυλάκιση επειδή δεν τους άρεσε το περιεχόμενο της επιστημονικής έκθεσης; Το νομοσχέδιο κινδυνεύει να λειτουργήσει απλώς ως γραφειοκρατικό περιτύλιγμα μιας επαγγελματικής ομάδας που βρίσκεται υπό καθεστώς άγριου δικαστικού διωγμού.
Ώρα μηδέν για τον κλάδο των ψυχολόγων
Ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων (ΣΕΨ), τα επιστημονικά σωματεία και η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλουν να εγκαταλείψουν άμεσα την αδράνεια. Η καταδίκη αυτή δεν αφορά ένα πρόσωπο. Αποτελεί ευθεία απειλή για το σύνολο του κλάδου.
• Απαιτείται άμεση θεσμική παρέμβαση: Νομοθετική κατοχύρωση του επιστημονικού απορρήτου και ασυλίας των πορισμάτων που συντάσσονται κατά την άσκηση κλινικού έργου, εκτός εάν αποδεικνύεται δόλος με αδιάσειστα επιστημονικά δεδομένα και όχι με κριτήρια τηλεοπτικής, κίτρινης, σκοπιμότητας.
• Άμεση αντίδραση στις δικαστικές αυθαιρεσίες: Καταγγελία των ακραίων εισαγγελικών και μεμονωμένων δικαστικών πρακτικών που επιχειρούν να ποινικοποιήσουν την ελεύθερη επιστημονική κρίση.
• Μπλόκο στον τηλεοπτικό διασυρμό: Αυστηρή προστασία των επαγγελματιών από διαρροές και δημόσια λιντσαρίσματα.
Αν οι Έλληνες ψυχολόγοι δεν υψώσουν ανάστημα τώρα απέναντι στον εκφοβισμό των δικαστηρίων και τις επιταγές των λόμπι, το επόμενο βήμα θα είναι η πλήρης παράλυση των υπηρεσιών προστασίας ανηλίκων. Και τότε, τα πραγματικά θύματα δεν θα είναι μόνο οι διωκόμενοι επιστήμονες, αλλά τα ίδια τα παιδιά που δεν θα βρίσκουν κανέναν πρόθυμο να ακούσει τη φωνή τους. Θα γεμίσει η χώρα με «12χρονες», στη βορά νοσηρών υποκειμένων και στο έλεος εισαγγελικών προτάσεων, που θα ζητούν την απαλλαγή του κάθε παιδοβιαστή για το έγκλημα του βιασμού, με διάφορους νομικισμούς και με μία ανεξήγηση επιείκεια και «προδέρμ». Θα πλημμυρίσουν τα κοινωνικά δίκτυα των εισαγγελικών λειτουργών με αθέμιτες παρεμβάσεις, του τύπου «ελπίζω να μην επηρεαστούν οι ένορκοι και καταδικάσουν τον παιδοβιαστή».
Είναι πλέον η ώρα του Εποπτεύοντος Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για την προστασία των ανηλίκων, πριν η ασέλγεια σε βάρος τους καταστεί κανονικότητα.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο