Η χαμένη τιμή ενός Πρωθυπουργού

Στάθης Σταυρόπουλος

Κανείς δεν πιστεύει πια τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ακόμα κι όσοι παριστάνουν ότι τον πιστεύουν, πολιτικοί και πολίτες, το κάνουν για αλλότριους και ιδιοτελείς λόγους, προωθώντας δικές τους ατζέντες και πάντως όχι επειδή πιστεύουν όσα λέει ο Πρωθυπουργός.

Από πλευράς αξιοπιστίας ο Κ. Μητσοτάκης έχει φτάσει στο ναδίρ, ακριβώς όπως και ο Τσίπρας πριν να πέσει.

Βεβαίως πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν και κάποιοι που όντως πιστεύουν τον Πρωθυπουργό, απλώς επειδή είναι ηλίθιοι. Πράγμα όχι αμελητέο, διότι οι ηλίθιοι διαθέτουν ειδικό πολιτικό βάρος.

Αν όμως εξαιρέσουμε τη δύναμη της αδράνειας που δημιουργεί η βαρύνουσα ύπαρξη των ηλιθίων στις κοινωνίες, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κενό που ούτε η προπαγάνδα μπορεί να καλύψει.

Ποιοι αγρότες εμπιστεύονται τον Κ. Μητσοτάκη; Πόσοι από τους υπόλοιπους πολίτες πιστεύει τον Πρωθυπουργό για το Αγροτικό Ζήτημα;

Ποιος δεν πιστεύει (ή υποψιάζεται) ότι αυτή η κυβέρνηση δεν αφοπλίζει τα νησιά, ακόμη κι αν προμηθεύεται τις γαλλικές φρεγάτες, χωρίς όμως τον βασικό οπλισμό τους (τους πυραύλους Scalp).

Ποιος εμπιστεύεται τον επικεφαλής των Υποκλοπών; Ποιος δεν πιστεύει ότι ο Κ. Μητσοτάκης δεν προσπαθεί να συγκαλύψει τα αίτια της Τραγωδίας των Τεμπών, καθώς και να αποδομήσει τα ίδια τα θύματα αυτής της Τραγωδίας.

Ο κ. Μητσοτάκης λέει ψέματα για τον μηχανισμό που διαμορφώνει τις τιμές στην ενέργεια, υπεκφεύγει για το πρόβλημα περί τη στέγαση και δουλεύει ασυστόλως το πανελλήνιο για την αισχροκέρδεια στην αγορά τροφίμων. Ενώ ταυτοχρόνως ανακατεύεται πονηρά στα σχέδια της Κομισιόν για την εισαγωγή εντόμων στη διατροφή των Ευρωπαίων (και όλων εξαγορασθέντων).

Ποιος πιστεύει τον Πρωθυπουργό και όσα εξαγγέλλει για την διαχείριση των υδάτων;

Όταν πολύ περισσότερο έχει φλομώσει στα ψέματα τους Έλληνες για τις ΑΠΕ;

Για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις υπάρχει μία έντονη σύγχυση που προκύπτει τα κατά συρροήν ψέματα για τον πόλεμο στην Ουκρανία και από την επίκληση της «σωστής πλευράς της Ιστορίας» – μια μπούρδα, διότι τέτοια έννοια δεν υπάρχει.

Ένας Πρωθυπουργός που κήρυξε ανερυθρίαστος τον «πόλεμο κατά της Ρωσίας», λες και ο πόλεμος είναι τάβλι να παίζει ο Γεραπετρίτης με τον Δένδια, δεν έχει «πρόσωπο» ούτε για τα καφενεία.

Άλλωστε στα καφενεία, δύσκολα ένας Δεξαπατρίδης μπορεί να δουλεύει τον λαό και το έθνος επί παντός του επιστητού…

Πηγή: militaire.gr