- Γιατί όταν ένας φίλος μάς μιλά για μια αποτυχία σπεύδουμε να του πούμε τη δική μας, ενώ όταν περνά μια δύσκολη στιγμή διστάζουμε να του μιλήσουμε για κάτι καλό που συνέβη σε εμάς; Νέα έρευνα δείχνει ότι πίσω από αυτή τη φαινομενικά παράδοξη συμπεριφορά κρύβεται η ανάγκη μας να προστατεύσουμε τα συναισθήματα του άλλου και να του δείξουμε ότι δεν είναι μόνος.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Organizational Behavior and Human Decision Processes, βασίστηκε σε εννέα διαφορετικές μελέτες με συνολικά 8.229 συμμετέχοντες. Οι ερευνητές εξέτασαν τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει η διάθεση των ανθρώπων να μοιραστούν προσωπικές πληροφορίες, ανάλογα με το τι έχει προηγουμένως αποκαλύψει ο συνομιλητής τους.
Η αποτυχία μάς φέρνει πιο κοντά
Σε ένα από τα πειράματα, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να φανταστούν ότι είχαν λάβει ένα θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα σε τεστ βιολογικής ηλικίας. Στη συνέχεια ενημερώνονταν ότι ένας συνάδελφός τους είχε βιώσει αντίστοιχα μια επιτυχία ή μια αποτυχία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι είχαν την τάση να προσαρμόζουν όσα μοιράζονταν στη δική τους εμπειρία. Ωστόσο, η αντίδραση δεν ήταν ίδια στις δύο περιπτώσεις: οι κοινές αποτυχίες μοιράζονταν πολύ συχνότερα από τις κοινές επιτυχίες.
Όταν δύο άνθρωποι είχαν περάσει μια παρόμοια απογοήτευση, ήταν πιο πιθανό να μιλήσουν ανοιχτά γι’ αυτήν. Η συμπεριφορά αυτή δεν φάνηκε να έχει ως βασικό κίνητρο τη σύγκριση, αλλά περισσότερο την προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα αίσθημα κατανόησης και αλληλεγγύης.
Μάλιστα, όσο περισσότερο συμπαθούσαν οι συμμετέχοντες το άτομο με το οποίο συνομιλούσαν, τόσο εντονότερη γινόταν αυτή η τάση. Όπως εξηγούσαν, μοιράζονταν τη δική τους αποτυχία προκειμένου να κάνουν τον άλλο να αισθανθεί καλύτερα.
Όταν η επιτυχία μας γίνεται… άβολη
Το σκηνικό άλλαζε όταν ο ένας είχε αποτύχει και ο άλλος είχε κάτι θετικό να ανακοινώσει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι συμμετέχοντες ήταν συχνά πιο διστακτικοί στο να μιλήσουν για τη δική τους επιτυχία. Μπορεί να καθυστερούσαν να την αναφέρουν, να χρησιμοποιούσαν πιο απολογητικό ύφος ή να ξεκινούσαν πρώτα εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους στον άνθρωπο που είχε αποτύχει.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, απέφευγαν εντελώς να μιλήσουν για την επιτυχία τους ή την παρουσίαζαν με διαφορετικό τρόπο, ώστε να μην προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη στενοχώρια στον συνομιλητή τους.
Δεν είναι πάντα θέμα αυτοπροβολής
Ένα από τα ενδιαφέροντα συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι αυτή η συμπεριφορά δεν φαίνεται να αφορά αποκλειστικά την εικόνα που θέλουμε να δημιουργήσουμε για τον εαυτό μας.
Αντίθετα, οι άνθρωποι φαίνεται πως προσαρμόζουν αυτά που λένε λαμβάνοντας υπόψη και το πώς ενδέχεται να αισθανθεί ο άλλος.
Με άλλα λόγια, μια επιτυχία μπορεί να είναι κάτι που θέλουμε να μοιραστούμε, αλλά αν γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος απέναντί μας περνά δύσκολα, μπορεί να επιλέξουμε να την κρατήσουμε για τον εαυτό μας.
Το 96% μοιράστηκε την αποτυχία του
Το εύρημα επιβεβαιώθηκε ακόμη και σε πραγματικές διαδικτυακές συνομιλίες.
Όταν και οι δύο συνομιλητές είχαν βιώσει μια αποτυχία, το 96% μοιράστηκε τη δική του εμπειρία. Αντίθετα, όταν και οι δύο είχαν βιώσει μια επιτυχία, το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε στο 73%.
Τα ευρήματα δείχνουν έτσι ότι η αποτυχία μπορεί, παράδοξα, να λειτουργήσει ως ένας ισχυρός τρόπος σύνδεσης μεταξύ ανθρώπων. Μια κοινή απογοήτευση δεν μας κάνει απαραίτητα να νιώθουμε λιγότερο επιτυχημένοι· μπορεί αντίθετα να μας κάνει να αισθανθούμε ότι κάποιος μας καταλαβαίνει και ότι δεν περνάμε μόνοι μας αυτό που βιώνουμε.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο