Οι αγρότες επιμένουν στα μπλόκα. Και καλά κάνουν. Κι ας τους απειλούν θεοί και δαίμονες, με εισαγγελείς – αλλά και με «αγροτοδικεία», όπως έγραφε σήμερα στην «πρώτη» της η Εφημερίδα των Συντακτών. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση παίζει τα ρέστα της, στον κοινωνικό αυτοματισμό, ενώ αρκετά φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης επιμένουν: «Σε αγροτικό κλοιό η χώρα».
Πες-πες κάτι θα μείνει.
Σε κανέναν «αγροτικό κλοιό» δεν βρίσκεται η Ελλάδα. Ο κλοιός είναι ξεκάθαρα πολιτικός. Και δεν υπάρχει πια ούτε μισός άνθρωπος εκεί έξω, ο οποίος ακόμη και νουδού να ψηφίζει «αναντάμ παπαντάμ», που να μην αντιλαμβάνεται την διαφορά ανάμεσα στους αγρότες και στους οπεκεπέδες (τάχα μου) αγρότες.
Ελεμένταρι ντίαρ Κυριάκος.
«Για τους αρχαιολάτρες θιασώτες της οικονομίας του καφέ, ας ‘ακούσουν’ τον Αριστοτέλη στα Πολιτικά του: Όλων των επιστημών μητέρα και τροφός, είναι η Γεωργία», μου έγραφε το πρωί σε μήνυμά της ακροάτρια στην διάρκεια της εκπομπής, στον Αθήνα 9,84. Και συνέχιζε: «αυτή ήταν άλλωστε (σ.σ. η γεωργία) που έσωσε τον ελληνικό λαό από τον λιμό της Κατοχής – τώρα που κάποιοι κάνουν ξανά επίκαιρη τη λέξη ‘πόλεμος’».
Χίλια δίκιο είχε.
Μόνο που εδώ μιλάμε για μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους στον πρωτογενή τομέα περισσότερο ως εκλογική βάση, παρά
ως τους ανθρώπους εκείνους από τους οποίους ουσιαστικά εκκινά η ελληνική οικονομία.
Άραγε, τι θα συμβεί εάν (λέω εάν και χτυπάω και χίλιες φορές ξύλο), «σκάσει» μια πραγματικά μεγάλη κρίση; Εάν «εξωγενείς παράγοντες» που λένε καμιά φορά κι όταν τους βολεύει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, βάλουν στοπ, πατήσουν φρένο στην… κανονικότητά μας;
Τι θα συμβεί εάν μια πολεμική σύγκρουση ευρύτερων διαστάσεων ξεσπάσει (σ.σ. ποιος μπορεί να το αποκλείσει, ενώ κι εμείς συμμετέχουμε στον
φιλοπόλεμο εξοπλιστικό παροξυσμό της εποχής); Τι θα γίνει εάν μία ή δύο χρονιές ξαφνικά «δεν έχει τουρισμό», γιατί έσκασε μια νέα ακραία κρίση; Τι θα κάνουν εάν η λεγόμενη «βαριά μας βιομηχανία», η τοτεμικών διαστάσεων αναπτυξιακή λατρεία της «παροχής υπηρεσιών», πάει… περίπατο;
Πως θα ζήσει ο κόσμος;
Τι θα τους πεις; Φάε ξαπλώστρα; Φάε μπρατσάκια; Πιες αντιηλιακό; Τι θα κάνεις τα εκατομμύρια των πολιτών σου, που ζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα; Τι θα τους πεις; Να φυτέψουν στις γλάστρες των μπαλκονιών τους; Να τρώνε… λουλούδια;
Καλός ο τουρισμός, δεν λέω. Απαιτούμενη και η παροχή υπηρεσιών. Μόνο που πρόκειται για δραστηριότητες οι οποίες (και αυτές) απαιτούν την τροφή – ως βάση τους – και σε τιμές λογικές, όχι κερδοσκοπίας όπως σήμερα. Και οι δείκτες της οικονομίας, δεν λέω, καλά… παιδιά είναι κι αυτοί και καλά κάνουν και ευημερούν. Με τους δείκτες όμως μόνο μπορεί να… παίξει κανείς – πολιτικά. Όχι να χορτάσει – και ειδικά σε συνθήκες κρίσης σαν κι αυτή που διανύουμε, ξανά οικονομικά μιλώντας, λόγω της ακρίβειας.
Είναι – πάντα ήταν – και δική μας υπόθεση, των πολιτών, να αντιληφθούμε και κυρίως να κατανοήσουμε το μέγεθος της σοβαρότητας της κατάστασης.Το πόσο δραματικά σημαντική υπόθεση είναι όχι απλώς η στήριξη, ούτε μόνο η ενίσχυση, αλλά η λήψη κεντρικών πολιτικών αποφάσεων προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα – με όρους ευρωπαϊκούς.
Και αναφέρομαι σε εμάς, στους πολίτες, διότι η κυβέρνηση όχι δεν μπορεί, αλλά δεν θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Άλλες οι πολιτικές της προτεραιότητες.
Και για αυτό, προς στιγμή, αρκείται να κάνει μόνο αυτό που γνωρίζει να κάνει καλά. Κι όχι γιατί φοβάται τόσο τις (περαιτέρω) αντιδράσεις των αγροτών, αλλά γιατί τρέμει τις (πολιτικές) αντιδράσεις… εντός.
Κι ακριβώς αυτή η ανησυχία που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο, οδήγησε τελικώς στην απόφαση η συνεδρίαση της Κ.Ο. της Ν.Δ. να μη γίνει νωρίτερα από το μεσημέρι της Παρασκευής. Δηλαδή, λίγο πριν την έναρξη της συζήτησης για τον Προϋπολογισμό στην Ολομέλεια, με στόχο – όσο είναι δυνατόν – να περιοριστεί ο κίνδυνος η συζήτηση να… ξεφύγει. Σε άλλα θέματα. Που κάνουν… τζιζ.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο