- Στην επαναπροκήρυξη του έργου για την κατασκευή του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων που θα εξυπηρετεί Ραφήνα, Πικέρμι, Σπάτα και Αρτέμιδα προχωρά η ΕΥΔΑΠ, μετά την αποτυχία της προηγούμενης διαγωνιστικής διαδικασίας. Ο νέος διαγωνισμός, συνολικού ύψους περίπου 94 εκατ. ευρώ, προκηρύσσεται την 1η Σεπτεμβρίου, με την Ανατολική Αττική να περιμένει εδώ και δεκαετίες την οριστική λύση στο πρόβλημα της αποχέτευσης.
Η περιοχή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε βασικές υποδομές, με μεγάλο αριθμό κατοίκων να χρησιμοποιεί βόθρους από τη δεκαετία του 1990. Παράλληλα, το ζήτημα έχει οδηγήσει σε καταδίκες της Ελλάδας από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την πρώτη να χρονολογείται από το 2007. Πρόκειται, επομένως, για μια εκκρεμότητα που έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια μιας απλής καθυστέρησης και έχει εξελιχθεί σε χρόνιο περιβαλλοντικό και θεσμικό πρόβλημα.
Η προηγούμενη προσπάθεια είχε ξεκινήσει το 2023, όταν η ΕΥΔΑΠ δημοπράτησε την εργολαβία Α458 με προϋπολογισμό περίπου 110 εκατ. ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν πέντε κοινοπρακτικά σχήματα: ΜΕΤΚΑ–Μεσόγειος, Γκολιόπουλος–ΕΡΓΟΤΕΜ, ΤΕΡΝΑ–Thalis–Ηλιοχώρα, Aktor–Άβαξ–Ηλέκτωρ και Intrakat–Envitec.
Η διαδικασία, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε ομαλά. Οι συμμετέχοντες προσέφυγαν στην Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, είτε λόγω αποκλεισμού τους είτε αμφισβητώντας αποφάσεις που αφορούσαν άλλους υποψηφίους. Οι αντιδικίες και οι διαδοχικές εμπλοκές παρέτειναν σημαντικά τον διαγωνισμό, ο οποίος τελικά δεν κατάφερε να οδηγήσει σε ανάδοχο.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2025, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΥΔΑΠ αποφάσισε να απορρίψει όλες τις προσφορές. Έτσι, μετά από περίπου δυόμισι χρόνια διαδικασιών, το έργο επέστρεψε ουσιαστικά στο σημείο μηδέν, ενώ οι ανάγκες της Ανατολικής Αττικής παρέμεναν χωρίς λύση.
Αυτή τη φορά η ΕΥΔΑΠ επέλεξε διαφορετική προσέγγιση. Τον Μάιο του 2026, υπό τη διοίκηση του Χάρη Σαχίνη, αποφασίστηκε να ζητηθεί η συνδρομή του Υπερταμείου και να μην αναληφθεί αποκλειστικά από την ίδια την εταιρεία η νέα διαγωνιστική διαδικασία. Το σχετικό αίτημα κατατέθηκε στις 7 Μαΐου, εγκρίθηκε στις 15 Μαΐου και στις 21 του ίδιου μήνα υπογράφηκε η σύμβαση με τη Μονάδα Στρατηγικών Συμβάσεων. Ακολούθησε η διαβούλευση στις 10 Ιουνίου και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ολοκληρώθηκε η προετοιμασία για την προκήρυξη της 1ης Σεπτεμβρίου.
Στο διάστημα αυτό έγιναν και αλλαγές στο οικονομικό αντικείμενο του έργου. Ο αρχικός βασικός προϋπολογισμός των 91,65 εκατ. ευρώ αυξήθηκε κατά περίπου 2,4 εκατ. ευρώ, ενώ αντίστοιχη ήταν η μεταβολή και στην εκτιμώμενη αξία, η οποία από περίπου 97,3 εκατ. ευρώ διαμορφώθηκε σε υψηλότερο επίπεδο. Με την προβλεπόμενη προαίρεση, η συνολική αξία της σύμβασης ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ. Σε σχέση με τα περίπου 88,7 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ που αποτελούσαν το οικονομικό αντικείμενο του διαγωνισμού του 2023, η αύξηση ανέρχεται περίπου στο 6%, ποσοστό που παραμένει σχετικά περιορισμένο σε σχέση με την άνοδο του κόστους κατασκευής τα τελευταία χρόνια.
Η νέα σύμβαση προβλέπει επίσης διαφορετική σχέση του αναδόχου με το έργο. Δεν πρόκειται για μια κλασική εργολαβία, όπου ο κατασκευαστής ολοκληρώνει τις εργασίες και αποχωρεί. Προβλέπεται περίοδος 24 μηνών για τις μελέτες και την κατασκευή του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων, αλλά και του υποθαλάσσιου αγωγού στο Ακρωτήριο Βελάνι, ενώ στη συνέχεια ακολουθούν έξι μήνες δοκιμαστικής λειτουργίας.
Παράλληλα, περιλαμβάνεται η κατασκευή του Κέντρου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης, για την οποία προβλέπεται περίοδος 30 μηνών. Ο ανάδοχος θα έχει στη συνέχεια την ευθύνη για τη λειτουργία και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων για 84 μήνες, ενώ υπάρχει και δυνατότητα επιπλέον μονοετούς παράτασης μέσω του δικαιώματος προαίρεσης. Το συνολικό συμβατικό πλαίσιο φτάνει έτσι τους 114 μήνες.
Η επιλογή αυτή σημαίνει ότι ο ανάδοχος δεν θα έχει μόνο την ευθύνη της κατασκευής, αλλά θα παραμείνει συνδεδεμένος με το έργο για αρκετά χρόνια, έχοντας ενεργό ρόλο και στη λειτουργία των υποδομών. Πρόκειται για ένα μοντέλο που θυμίζει σε αρκετά σημεία τη λογική μιας ΣΔΙΤ, χωρίς όμως να έχει τυπικά τη μορφή σύμβασης ΣΔΙΤ.
Το μεγάλο ζητούμενο πλέον είναι αν η δεύτερη προσπάθεια θα καταφέρει να ξεπεράσει τα προβλήματα που οδήγησαν στην αποτυχία της πρώτης. Η εμπειρία του προηγούμενου διαγωνισμού έδειξε ότι σε ένα τόσο σύνθετο έργο δεν αρκεί η τεχνική ωριμότητα. Εξίσου κρίσιμο είναι να υπάρξει μια διαδικασία που θα αντέξει στις προσφυγές και στις νομικές αμφισβητήσεις, ώστε να μπορέσει τελικά να υπογραφεί σύμβαση και να ξεκινήσει η κατασκευή.
Για την Ανατολική Αττική, το διακύβευμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την πρώτη ευρωπαϊκή καταδίκη, η περιοχή εξακολουθεί να περιμένει τις υποδομές που θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια. Η νέα προκήρυξη αποτελεί μια ακόμη ευκαιρία να περάσει το έργο από τις μελέτες και τις διοικητικές διαδικασίες στην πραγματική κατασκευή, ώστε να δοθεί οριστική λύση σε ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί τους κατοίκους εδώ και δεκαετίες.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο