#Έχιδνα 176: “Το είχε κάψει…”

Aαααχ! Και το’ δα εγώ το όνειρο! Κάτι περίεργο με κυρίευσε βλέποντας σε dejavu της πραγματικότητας τον Πρόεδρο Στέφανο να καίει στο τζάκι έγγραφα που έμοιαζαν με εξώδικα. Δεν χρειάστηκε να το ερμηνεύσω διότι λίγες ώρες αργότερα το υπέρλαμπρο αυτό άστρο της πολιτικής ζωής ανακοίνωσε επί της ουσίας την κατάργηση του κόμματός του. Υποθέτω ότι στο τζάκι του ονείρου έκαιγε την ιδρυτική διακήρυξη του Κινήματος Δημοκρατίας. Το βρίσκω απολύτως λογικό αν αναλογιστεί κανείς ότι τώρα τελευταία ο κ. Κασσελάκης το είχε κάψει. Οι μοναδικές του παρεμβάσεις αφορούσαν τη δυνατότητα συγκυβέρνησής του με τη Νέα Δημοκρατία ή οποιονδήποτε άλλο αντιμετωπίζοντας αυτήν την προοπτική ως σανίδα σωτηρίας για τον ίδιο και ουδόλως ασφαλώς για το υποτιθέμενο κόμμα του. Ο Κασσελάκης απέδειξε ότι αποτελεί την επιτομή του όρου “διάττων αστήρ”. Δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα οπτικό φαινόμενο “που προκαλείται όταν ένας μικροσκοπικός κόκκος σκόνης ή βράχου εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης με μεγάλη ταχύτητα”. Όμως όπως όλοι οι κομήτες έτσι και ο Κασσελάκης εξατμίστηκε πριν φτάσει στο έδαφος. Η αλήθεια είναι ότι ο Στέφανος ήταν μονίμως αιωρούμενος και δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό να περπατήσει σε στέρεο έδαφος. Τού χαρίστηκαν τα πάντα μέσα από τον ίλιγγο του ΣΥΡΙΖΑ και εκείνος τα μετέτρεψε σε σκόνη. Ομοίως σε στάχτη -από το πολύ κάψιμο- μετέτρεψε ένα θνησιγενές πολιτικό μόρφωμα που δεν είχε αρχή αλλά όπως φαίνεται θα έχει ένα παταγώδες τέλος. Μόνο όσοι τον ακολούθησαν τυφλά μέσα σε μία παραληρηματική πορεία αιφνιδιάστηκαν από την συντριβή του διιάττοντα αστέρα. Τουλάχιστον άς μαζέψουν τις στάχτες τους με αξιοπρέπεια σταματώντας τα διαδικτυακά κηρύγματα μίσους. Διότι μόνο εκεί “επικοινωνούσαν” με τους άλλους. Ούτε καν στο Κίνημα Δημοκρατίας που τόσο επιδεικτικά τους στράγγιξε και τούς πέταξε. Με επιείκεια τα λέω…