Αποχαιρετισμός στην «ουτοπία»

• Το ζήτημα αφορά λιγότερο την προστασία του περιβάλλοντος και περισσότερο τα απτά οικονομικά συμφέροντα.

Μιχάλης Ψύλος

Με «άδειες βαλίτσες» έφτασαν στη Βραζιλία οι περισσότεροι μετέχοντες στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, που ξεκινά σήμερα.

Οι ηγέτες των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών -ΗΠΑ, Κίνας, Ινδίας, Ιαπωνίας- δεν πήγαν μάλιστα.
Η ατμόσφαιρα ζοφερή, λοιπόν, για το περιβάλλον.

Έπειτα από δεκαετίες πολιτικής πίεσης για κλιματική ουδετερότητα και μείωση των εκπομπών, ξαφνικά εδραιώνεται μια επανεξέταση, η οποία, στις πιο ακραίες περιπτώσεις, ασπάζεται τη λογική της άρνησης της κλιματικής κρίσης.

Το ζήτημα αφορά λιγότερο την προστασία του περιβάλλοντος και περισσότερο τα απτά οικονομικά συμφέροντα.

Ένας μακρύς αποχαιρετισμός στην ουτοπία των φιλόδοξων κλιματικών στόχων και της «πράσινης» χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής.

Στη χώρα μας, για παράδειγμα, πολύ νερό κύλησε από τότε που ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε, το 2019, από το βήμα του ΟΗΕ, ότι «στόχος μας είναι να κλείσουμε όλες τις λιγνιτικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 2028».

Η πεισματάρα πραγματικότητα τον υποχρεώνει να αποδεχτεί τη λογική του προέδρου Τραμπ για την επιστροφή στα ορυκτά καύσιμα για οικονομικούς αλλά και πολιτικούς λόγους, καθώς ο πρωθυπουργός προσπαθεί συνεχώς ν’ ανοίξει «παράθυρο επικοινωνίας» με τον Αμερικανό πρόεδρο.

Η Ελλάδα επιδιώκει να γίνει πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, στο πλαίσιο της αντικατάστασης του ρωσικού φυσικού αερίου με υγροποιημένο αμερικανικό.

Όσο κι αν αυτό θα βαθύνει τις ήδη εχθρικές σχέσεις με τη Μόσχα, αναμφίβολα θα προκύψει οικονομικό όφελος από το εμπόριο του LNG.

Μαζί και με την έναρξη γεωτρήσεων από τις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες στο Ιόνιο και ίσως, αργότερα, νότια της Κρήτης, παρότι ο Ερντογάν έσπευσε ήδη να αντιδράσει, ανακοινώνοντας νέες έρευνες μαζί με τη Λιβύη στην περιοχή του παράνομου τουρκο-λιβυκού συμφώνου.

Η κυβέρνηση ελπίζει φυσικά ότι η Ελλάδα, ως ευρωπαϊκή πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG, θα τεθεί πολύ περισσότερο υπό την προστασία της «ομπρέλας» των ΗΠΑ.

Θα φανεί, βέβαια, πόσο ρεαλιστικές είναι αυτές οι προσδοκίες, καθώς εδράζονται και στην πολιτική του προέδρου Τραμπ, που αλλάζει συνεχώς.

Για τα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, πάντως, το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα έχουν φτηνότερη ηλεκτρική ενέργεια.

Γιατί η τιμή του ρεύματος συνδέεται και με το φυσικό αέριο, και το αμερικανικό LNG είναι ακριβότερο. Ίσως και το πιο «βρόμικο», καθώς η σχιστολιθική εξόρυξή του προκαλεί μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον. Αλλά ποιος νοιάζεται πλέον για «ουτοπικά» πράγματα όπως το κλίμα…

Πηγή: naftemporiki.gr