- Η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα, οι σκέψεις τρέχουν και λίγο πριν μιλήσετε μπροστά σε κόσμο το μόνο που θέλετε είναι να σταματήσει το άγχος. Όμως ο στόχος δεν χρειάζεται να είναι να εξαφανιστεί. Υπάρχουν τρόποι να το διαχειριστείτε και να συνεχίσετε κανονικά, ακόμη κι όταν η ένταση παραμένει.
Μια παρουσίαση στη δουλειά, μια ομιλία ή ακόμη και λίγα λεπτά μπροστά σε μια ομάδα ανθρώπων μπορούν να προκαλέσουν έντονη νευρικότητα. Το άγχος, όμως, είναι μια φυσιολογική αντίδραση όταν καλούμαστε να ανταποκριθούμε σε κάτι απαιτητικό.
Αντί, λοιπόν, να προσπαθούμε να το διώξουμε με το ζόρι, μπορούμε να μάθουμε να λειτουργούμε παρά την παρουσία του. Πέντε απλές στρατηγικές μπορούν να βοηθήσουν.
1. Μην προσπαθείτε να μην αγχωθείτε
Η σκέψη «Δεν πρέπει να αγχωθώ» είναι συχνά από τις πρώτες που περνούν από το μυαλό μας πριν από μια δύσκολη στιγμή.
Ένας πιο ρεαλιστικός στόχος είναι διαφορετικός:
«Μπορώ να τα πάω καλά ακόμη κι αν νιώθω άγχος».
Το γεγονός ότι αισθανόμαστε ένταση δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε προετοιμαστεί αρκετά ή ότι η παρουσίασή μας θα αποτύχει.
Αντί να αξιολογούμε την απόδοσή μας με βάση το πόσο ήρεμοι νιώθουμε, είναι προτιμότερο να επικεντρωνόμαστε σε όσα μπορούμε να ελέγξουμε: στην προετοιμασία, στο περιεχόμενο και στον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να επικοινωνήσουμε το μήνυμά μας.
2. Προσέξτε τον εσωτερικό σας διάλογο
Το άγχος συχνά συνοδεύεται από αυτόματες αρνητικές σκέψεις:
«Θα καταλάβουν ότι τρέμω».
«Θα ξεχάσω τι θέλω να πω».
«Θα γίνω ρεζίλι».
Αντί να θεωρούμε αυτές τις σκέψεις δεδομένες, μπορούμε να τις εξετάσουμε πιο ψύχραιμα.
Υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που δείχνουν ότι θα συμβεί αυτό που φοβόμαστε; Ποιο είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο και ποιο το πιθανότερο;
Δεν χρειάζεται να πούμε στον εαυτό μας ότι «θα είμαι τέλειος». Πολύ περισσότερο βοηθούν οι ρεαλιστικές υπενθυμίσεις:
«Έχω προετοιμαστεί».
«Ξέρω το θέμα μου».
«Το άγχος δεν σημαίνει ότι θα τα πάω άσχημα».
3. Κάντε τη δύσκολη στιγμή πρόβα στο μυαλό σας
Η νοερή εξάσκηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από μια κατάσταση στην οποία απαιτείται να αποδώσουμε υπό πίεση.
Φανταστείτε βήμα προς βήμα τη διαδικασία: μπαίνετε στον χώρο, στέκεστε απέναντι από το κοινό, ξεκινάτε να μιλάτε και παρουσιάζετε τα βασικά σημεία.
Το σημαντικό είναι να μη φαντάζεστε μια «τέλεια» παρουσίαση χωρίς ίχνος άγχους. Αντίθετα, φανταστείτε ότι αισθάνεστε ένταση και συνεχίζετε.
Η καρδιά μπορεί να χτυπά γρήγορα, μπορεί να υπάρξει μια στιγμή αμηχανίας ή να κάνετε ένα μικρό λάθος. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζετε να μιλάτε.
Έτσι, η νοερή πρόβα βοηθά να εξοικειωθείτε με την ιδέα ότι μπορείτε να λειτουργήσετε ακόμη και όταν δεν αισθάνεστε απόλυτα άνετα.
4. Αναγνωρίστε το άγχος αντί να το πολεμάτε
Όταν η ένταση ανεβαίνει, απλές τεχνικές όπως η αργή αναπνοή και οι ασκήσεις γείωσης μπορούν να βοηθήσουν ώστε η προσοχή να επιστρέψει στο παρόν.
Μπορεί επίσης να βοηθήσει η ίδια η αναγνώριση του συναισθήματος. Αντί να λέτε «είμαι αγχωμένος», μπορείτε να πείτε:
«Νιώθω άγχος αυτή τη στιγμή».
Η λεκτική αναγνώριση των συναισθημάτων έχει μελετηθεί επιστημονικά και έχει συσχετιστεί με αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το συναίσθημα.
Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσουμε αμέσως την ένταση. Είναι να την αναγνωρίσουμε, να ρυθμίσουμε την αντίδρασή μας και να επιστρέψουμε σε αυτό που πρέπει να κάνουμε.
5. Κάντε πρόβα σαν να είναι η πραγματική παρουσίαση
Η σιωπηλή ανάγνωση μιας παρουσίασης δεν αντικαθιστά την πραγματική εξάσκηση.
Μιλήστε δυνατά, σταθείτε όρθιοι, χρησιμοποιήστε τις διαφάνειες, μετρήστε τον χρόνο και, αν υπάρχει η δυνατότητα, κάντε πρόβα μπροστά σε ένα άλλο άτομο.
Όσο περισσότερο η πρόβα προσεγγίζει τις πραγματικές συνθήκες, τόσο πιο οικεία γίνεται η ίδια η διαδικασία.
Δεν χρειάζεται, όμως, να αποστηθίσετε κάθε λέξη. Σημασία έχει να γνωρίζετε καλά τη δομή και τα βασικά σημεία, ώστε να μπορείτε να συνεχίσετε ακόμη και αν κολλήσετε για λίγο ή κάνετε ένα μικρό λάθος.
Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστεί το άγχος
Μια καλή παρουσίαση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ομιλητής δεν φοβήθηκε καθόλου ή δεν έκανε κανένα λάθος.
Το άγχος μπορεί να υπάρχει, ιδιαίτερα όταν αυτό που κάνουμε έχει σημασία για εμάς. Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετωπίζουμε.
Με ρεαλιστικές προσδοκίες, πιο βοηθητικό εσωτερικό διάλογο και συστηματική εξάσκηση, μπορούμε να μάθουμε να μιλάμε μπροστά σε άλλους χωρίς να περιμένουμε πρώτα να εξαφανιστεί ο φόβος.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο