- Μετά από 7 χρόνια κοινής ζωής, η ρουτίνα και η απουσία νέων ερεθισμάτων μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά μια σχέση, ενώ οι αλλαγές στη λειτουργία του εγκεφάλου φαίνεται να παίζουν ρόλο στη μείωση του αρχικού ενθουσιασμού και στην εμφάνιση κρίσεων ανάμεσα στα ζευγάρια.
Η έκφραση έχει τις ρίζες της στην ιατρική, καθώς χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για να περιγράψει επίμονες δερματικές παθήσεις, όπως η ψώρα. Η σημερινή της σημασία έγινε ευρέως γνωστή μέσα από την ομώνυμη ταινία του 1952 με πρωταγωνίστρια τη Μέριλιν Μονρόε, όπου ένας παντρεμένος άνδρας, έπειτα από επτά χρόνια γάμου, έρχεται αντιμέτωπος με τον πειρασμό της απιστίας.
Παρότι η φράση ξεκίνησε ως ένας κινηματογραφικός και κοινωνικός συμβολισμός, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια πραγματική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος βιώνει μια μακροχρόνια σχέση. Μάλιστα, στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι αρκετοί γάμοι που καταλήγουν σε διαζύγιο έχουν διαρκέσει περίπου οκτώ χρόνια.
Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο
Στα πρώτα στάδια μιας σχέσης κυριαρχούν ο ενθουσιασμός, η προσμονή και η έντονη έλξη. Η ντοπαμίνη, που συνδέεται με την ευχαρίστηση και την ανταμοιβή, παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή την περίοδο. Ο νέος σύντροφος αποτελεί ένα καινούργιο και ιδιαίτερα συναρπαστικό ερέθισμα για τον εγκέφαλο.
Με τον χρόνο, όμως, η ένταση αυτή φυσιολογικά μειώνεται. Όσο ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας γίνεται οικείος και σταθερό μέρος της ζωής μας, ο εγκέφαλος προσαρμόζεται και η αρχική έξαψη υποχωρεί. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αγάπη χάνεται. Αντίθετα, η σχέση μπορεί να περνά σε ένα πιο ήρεμο και ασφαλές στάδιο, όπου κυριαρχούν η συναισθηματική σύνδεση και η ωκυτοκίνη, γνωστή και ως «ορμόνη της αγάπης».
Το πρόβλημα μπορεί να εμφανιστεί όταν η καθημερινότητα γίνει απόλυτα προβλέψιμη και δεν υπάρχει πλέον τίποτα καινούργιο που να κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την τάση να αναζητά νέες εμπειρίες και ερεθίσματα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει ορισμένους ανθρώπους στην αναζήτηση της έντασης που ένιωθαν στην αρχή μιας σχέσης.
Γιατί τα 7 χρόνια θεωρούνται κρίσιμο σημείο
Η ανθρωπολόγος Helen Fisher έχει συνδέσει το φαινόμενο με την ανθρώπινη ανάγκη για ανανέωση, αλλά και με τον τρόπο που εξελίσσονται οι σχέσεις όταν υπάρχουν παιδιά. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, τα πρώτα χρόνια μιας οικογένειας είναι αφιερωμένα στη δημιουργία και τη φροντίδα του παιδιού. Όταν αυτή η περίοδος περάσει, το ζευγάρι μπορεί να χρειαστεί να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του και να βρει νέους λόγους για να παραμείνει συνδεδεμένο.
Παράλληλα, η ανάμνηση της έντονης ερωτικής έξαψης των πρώτων μηνών μπορεί να κάνει κάποιους ανθρώπους να αναζητούν ξανά αυτή την αίσθηση.
Δεν σημαίνει ότι κάθε σχέση οδηγείται σε χωρισμό
Οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ότι η «7ετής φαγούρα» δεν αποτελεί κανόνα ούτε σημαίνει ότι κάθε ζευγάρι θα αντιμετωπίσει κρίση μετά από επτά χρόνια. Μια μακροχρόνια σχέση μπορεί να παραμείνει ζωντανή όταν και οι δύο σύντροφοι συνεχίζουν να επενδύουν σε αυτή.
Νέες κοινές εμπειρίες, ταξίδια, χόμπι και δραστηριότητες μπορούν να προσφέρουν ανανέωση και να δημιουργήσουν ξανά ενθουσιασμό. Το ίδιο ισχύει και για την ερωτική ζωή, η οποία μπορεί να χρειάζεται αλλαγές και νέες εμπειρίες ώστε να μην καταλήξει στη μονοτονία.
Εξίσου σημαντική είναι η επικοινωνία και η σωματική επαφή. Κάθε ζευγάρι έχει διαφορετικές ανάγκες και όρια, επομένως το σημαντικό είναι οι δύο σύντροφοι να μπορούν να συζητούν ανοιχτά για το τι θέλουν από τη σχέση τους.
Τελικά, η ιδέα ότι μια σχέση μπορεί να διατηρηθεί για πάντα χωρίς προσπάθεια είναι μάλλον ένας μύθος. Η διάρκεια μιας σχέσης απαιτεί συνεχή φροντίδα, επικοινωνία, ανανέωση και προσωπική εξέλιξη. Η «7ετής φαγούρα» μπορεί να μην είναι ένας απόλυτος κανόνας, αλλά ίσως λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ακόμη και οι πιο σταθερές σχέσεις χρειάζονται προσπάθεια για να παραμένουν ζωντανές.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο