- Το gaslighting είναι μία από τις πιο απαιτητικές μορφές χειριστικής επικοινωνίας.
Το άτομο που το χρησιμοποιεί επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων, να αμφισβητήσει όσα θυμάσαι ή αισθάνεσαι και τελικά να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν εσύ είσαι αυτός/-ή που έχει καταλάβει λάθος την κατάσταση. Εκφράσεις όπως «υπερβάλλεις», «αυτό δεν συνέβη ποτέ», «είσαι υπερβολικά ευαίσθητη» ή «εσύ με ανάγκασες να αντιδράσω έτσι» μπορούν εύκολα να σε αποσυντονίσουν.
Σύμφωνα με τον Joshua Mason, πρώην αστυνομικό και επιθεωρητή που πλέον ασχολείται με την ψυχολογία και τη συγγραφή γύρω από την εφαρμοσμένη ψυχολογία και τη δημόσια ασφάλεια, το gaslighting δεν αποτελεί πάντοτε συνειδητή προσπάθεια προσβολής. Μπορεί να λειτουργεί ως τρόπος αποφυγής της ευθύνης, ειδικά όταν κάποιος φοβάται να αντιμετωπίσει την αλήθεια ή δεν μπορεί να βρει έναν συμβιβασμό.
Το σημαντικό, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, είναι να μην αποδεχτείς αυτομάτως την εκδοχή του άλλου ως δική σου πραγματικότητα. Όταν αρνείσαι να μπεις στη διαδικασία να αποδείξεις ξανά και ξανά τι συνέβη, ο χειρισμός χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής του.
5 φράσεις που μπορείς να χρησιμοποιήσεις
1. «Εγώ το έζησα διαφορετικά.»
Μια απλή και ήρεμη απάντηση που δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε αντιπαράθεση. Δεν προσπαθείς να αποδείξεις ότι ο άλλος έχει άδικο· απλώς ξεκαθαρίζεις ότι η δική σου εμπειρία είναι διαφορετική. Κανείς δεν μπορεί να σου υπαγορεύσει πώς βίωσες μια κατάσταση.
2. «Δεν πρόκειται να διαφωνήσω μαζί σου για το τι συνέβη.»
Με αυτή τη φράση βάζεις ένα σαφές όριο. Αναγνωρίζεις ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές, αλλά δεν δέχεσαι να μπεις σε έναν ατέρμονο κύκλο αντιπαράθεσης. Δεν είναι απαραίτητο κάθε διαφωνία να καταλήγει σε συμφωνία.
3. «Σε ακούω.»
Το να ακούς κάποιον δεν σημαίνει ότι συμφωνείς μαζί του. Η συγκεκριμένη φράση αναγνωρίζει απλώς ότι έχεις καταλάβει πως ο άλλος μιλά. Δεν του προσφέρεις όμως την επιβεβαίωση που ενδεχομένως αναζητά. Παραμένεις ψύχραιμος/-η και δεν αισθάνεσαι υποχρεωμένος/-η να υπερασπιστείς κάθε λεπτομέρεια της δικής σου πλευράς.
4. «Έχω πει όσα είχα να πω.»
Μερικές συζητήσεις δεν οδηγούν πουθενά, ειδικά όταν ο στόχος δεν είναι η κατανόηση αλλά η εξάντλησή σου. Η φράση αυτή σηματοδοτεί ότι η συζήτηση τελειώνει. Το σημαντικό είναι να ακολουθήσει και πράξη: μπορείς να αποχωρήσεις, να κλείσεις το τηλέφωνο ή να σταματήσεις να απαντάς σε μια ατελείωτη ανταλλαγή μηνυμάτων.
5. «Τι ακριβώς θέλεις να πετύχεις με αυτή τη συζήτηση;»
Η ερώτηση αυτή αλλάζει τη δυναμική. Αντί να συνεχίζεις να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου, ζητάς από τον άλλον να εξηγήσει τον σκοπό της συζήτησης. Θέλει να σε πείσει; Να βρει λύση; Να αποδείξει ότι έχει δίκιο; Ή απλώς να σε κάνει να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου;
Η ερώτηση μεταφέρει την προσοχή από το περιεχόμενο της διαφωνίας στην ίδια τη συμπεριφορά και στις προθέσεις πίσω από αυτήν.
Το βασικό είναι να θυμάσαι ότι δεν χρειάζεται να κερδίσεις κάθε συζήτηση. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι μια συνομιλία έχει μετατραπεί σε προσπάθεια να αμφισβητήσεις τη μνήμη, την αντίληψη ή τα συναισθήματά σου, έχεις το δικαίωμα να σταματήσεις να συμμετέχεις. Μερικές φορές το πιο αποτελεσματικό όριο δεν είναι η τέλεια απάντηση, αλλά η απόφαση να μη συνεχίσεις το παιχνίδι.
0 Σχόλια
Αφήστε ένα σχόλιο